คุณเหงาและหวาดกลัวกับชีวิตโดดเดี่ยว ที่ปราศจากคนรัก ?

คนเรามักจะใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานเพราะความกลัวที่จะตายคนเดียว
ดูเหมือนความเคยชินในการมีใครซักคนอยู่เคียงข้าง
จะทำให้เราหวาดกลัวอย่างที่สุดที่จะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวทั้งที่เคยอยู่มาได้

ใครหลายคนเฝ้าแต่คิดว่าความเหงาจากการคิดถึงคนรักนั้น
เจ็บปวดเสียยิ่งกว่าความรู้สึกใด ๆ  และนั่นทำให้เรากลัวเหลือเกินกับการสูญเสียที่เกิดขึ้น

แต่ถ้าเราไม่สามารถต่อสู้กับความเหงาที่เกิดเพราะความรักได้  
นั่นก็แปลว่าเราไม่เคยและไม่สามารถที่มีความสุขกับความสัมพันธ์ฉันคนรักได้เช่นกัน  
เพราะตลอดเวลาที่เรารักเขา...เราไม่ได้รักอย่างแท้จริง
หากแต่รักเพราะต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวและที่พึ่งพิงทางใจเท่านั้น
และความรักชนิดนั้น...ก็มีแต่จะทำให้เกิดปัญหามากมายตามมา
  
ความรักไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เราวางชีวิตของเราไว้ในมือใครคนหนึ่ง   	
และคอยแต่คาดหวังว่าเขาจะต้องดูแลชีวิตเราให้มีความสุขอย่างที่เราต้องการ...
ตอบสนองเราในทุกสิ่งที่เราเรียกร้องคาดหวัง และเอาใจใส่เรายิ่งกว่าตัวเราเอง...

ความรักต้องการความใกล้ชิดสนิทสนมและพร้อมที่จะกล้าได้กล้าเสีย  
 เพราะฉะนั้นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่เราควรจะคิดและทำก็คือ   
ต้องบอกตัวเองเอาไว้ตลอดเวลาว่าเราไม่มีอะไรที่จะสูญเสียทั้งสิ้น	
ถึงแม้เราจะต้องอยู่ตามลำพังคนเดียว โดยปราศจากคนที่เรารัก

ชีวิตเราเป็นของเรา...และคนที่จะดูแลมันได้ดีที่สุดก็มีเพียงเราเท่านั้น
ก่อนจะพบเขา...เราเคยอยู่คนเดียว  และเราจะอยู่คนเดียวต่อไปได้เช่นกัน
ลองย้อนกลับไปคิดถึงวันก่อนที่เราจะพบเขา...นึกถึงสิ่งที่เราเคยทำแล้วมีความสุขเวลาที่อยู่คนเดียว
ลองทบทวนถึงความอบอุ่นของมิตรภาพจากเพื่อนฝูงที่เราลืมเลือนไป...
ยามเมื่อเอาชีวิตไปทุ่มเทกับความรักและคนรัก   และเริ่มต้นคว้าชีวิตเดิม ๆ ของเรากลับคืนมา
วินาทีที่เราเริ่มต้นรื้อฟื้นความสุขเดิม ๆ ที่เคยเกิดจากตัวเราอย่างแท้จริง  โดยไม่ต้องพึ่งพิงใคร
เราจะรู้ว่า...ความสุขไม่เคยสูญหายไปไหน  และเราสามารถค้นพบมันได้เสมอ หากเรารักตัวเองมากพ