คุณเฝ้าแต่คิดถึงเขา  คิดถึงอดีตที่สวยงาม และอยากไขว่คว้าทุกอย่างคืนมา ?

ในโลกนี้ไม่มีอะไรทำให้เครียดได้ง่ายเท่ากับคำว่า "รัก"  
การเฝ้าแต่คาดหวังและรอคอยความรักที่เลื่อนลอยและไม่มีทางเป็นไปไม่ได้  
มักจะทำให้เราเจ็บปวด และทนทุกข์ทรมานกับความหวังที่มืดมนนั้น   
ทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะหาทางออกอย่างมีเหตุผลและตัดสินใจก้าวออกมา  
เพื่อจ่ายความทุกข์งวดสุดท้ายออกจากชีวิตตัวเองเสียให้หมด 

หากในความเป็นจริง  ความรักก็มักจะทำให้คนเราขาดสติ  ขาดเหตุผล
และจมอยู่กับความทุกข์ทรมานโดยไม่ยอมดิ้นรนให้ตัวเองหลุดพ้น

เราต้องยอมที่จะสูญเสีย...หากการสูญเสียนั้นจะทำให้เรามีความสุขขึ้น
การยอมรับความเปลี่ยนแปลงและก้าวเดินไปสู่ถนนสายใหม่ที่ยังมองไม่เห็น  
ยังดีกว่าการอดทนกล้ำกลืนอยู่กับปัจจุบันที่ทุกข์ทรมาน เพียงเพราะ...
ความเสียดายอาวรณ์อดีตที่จบสิ้นไปแล้ว  และเอาแต่เฝ้ารอคอยอนาคต ที่อาจจะยิ่งเลวร้ายลงเรื่อย ๆ

จงมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน และใช้ชีวิตอยู่กับความจริง   
ควบคุมโชคชะตาของตนเองและหลบหลีกความเจ็บปวดให้พ้น

ความเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด...แต่เราก็ต้องเผชิญกับมัน
อย่าคิดว่าตัวคุณเปราะบางเกินกว่าที่จะทำสิ่งที่ไม่เคยทำ หรือสัมผัสสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส   
เพราะนั่น แสดงว่าคุณกำลังดูถูกตัวเอง  ทั้งที่จริง ๆ แล้ว  ทุกคนล้วนมีจุดแข็งในตัวเองทั้งสิ้น
แต่ถ้าคุณไม่ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อนเสียเลย  คุณจะไม่มีทางที่จะพบจุดแข็งของตัวเองได้...

เราควรจะคิดและกล้าพอที่จะยอมรับเสียทีว่า...อดีตก็คืออดีต   
จงปล่อยให้มันผ่านไปกับวันเวลาที่ล่วงเลย   และจำไว้ว่าไม่มีใครสามารถเหนี่ยวรั้งอดีตที่ผ่านไปให้กลับมาได้

นี่คือความจริงที่เราไม่อาจปฏิเสธ...และไม่อาจหลบหนีได้ชั่วชีวิต
นอกจากเราจะซุกตัวอยู่ในโลกแห่งความเพ้อฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของตัวเองไปตลอดกาลเท่าน