รูปแบบความสัมพันธ์ที่เลวร้ายที่สุด คือความรักที่พึ่งพากันจนมากเกินไป เมื่อต่างฝ่ายต่างดึงดูดพลังจากอีกฝ่ายจนอ่อนเปลี้ยและอึดอัดทรมานใจ


ในที่สุดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็จะเริ่มเบื่อหน่ายและอยากหนีไปเสียให้พ้น สิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ความรักเติบโตได้อย่างมั่นคงคือการยอมรับความจำเป็นว่า


แม้เราจะรักกัน...
แต่เราก็ต้องแยกจากกันและให้อิสระต่อกันบ้างในบางครั้ง
การพึ่งพาใครอีกคนและเอาชีวิตไปวางไว้ในมือเขา
นอกจากจะทำให้คุณค่าในตัวเองลดลง
เพราะความอ่อนแอพึ่งพิงที่มากเกินไปแล้ว
ยังทำให้คนรักรู้สึกหนักอึ้งกับการคาดหวังเรียกร้องของเรา

ความผิดหวังที่เกิดขึ้น
เพราะไม่ได้ในสิ่งที่เราต้องการ
จะลุกลามทำลายความเชื่อมั่นในตัวเอง
จนกลายเป็นความหวาดระแวงหึงหวงเพราะหวาดกลัวว่าจะสูญเสีย...
ซึ่งอาจรุนแรงจนทำให้ตัวเราเองต้องปวดร้าว

ยิ่งถ้าเราแสดงออกถึงความหึงหวงอย่างออกนอกหน้า
ก็จะยิ่งทำให้อีกฝ่ายอึดอัดพูดไม่ออก และไม่เป็นตัวของตัวเอง
ซึ่งอาจกลายเป็นชนวนความแตกร้าวไปในที่สุด

หากเรากำลังเจ็บปวดกับความหึงหวงและรู้สึกเป็นเจ้าของเขาอย่างรุนแรง
นั่นแสดงว่าเรากำลังอ่อนแอ ไม่สนใจตัวเอง
และปล่อยปละละเลยชีวิตตัวเองเกินไปแล้ว

ความหึงหวงเป็นสัญญาณบอก
ว่าเราไม่ได้เข้มแข็งและเป็นตัวของเองอย่างที่ควรจะเป็น
และก็ถึงเวลาแล้วที่เราจะหันมาสนใจตัวเอง
ทุ่มเทกับกิจกรรมและเป้าหมายในชีวิตเราให้มากขึ้น

นั่คือวิธีเอาชนะความหึงหวง...
ที่จะทำให้เราสบายใจขึ้น ์หากเราสามารถปล่อยตัวเองให้เลื่อนไหลไปตามจังหวะของทุกอย่าง โดยไม่พยายามฝืนหรือต่อต้านให้เป็นไปตามความปรารถนาของเราฝ่ายเดียว

เราก็จะไม่ต้องเจ็บปวด ไม่ผิดหวัง และไม่ทุกข์ทรมาน