ความรักนั้นดำเนินไปเป็นขั้นตอน...
มุ่งไปข้างหน้าแต่ไม่ใช่เส้นตรงดิ่งที่ราบเรียบ

การเดินทางของความรักจะมีการล้มไถลไปข้างหลังหรือข้าง ๆ ตลอดเวลา ยิ่งกว่านั้นความรักยังไม่มีจุดหมายปลายทางที่มั่นคงแน่นอน
แต่เป็นการเดินทางที่มีขั้นตอนต่างๆ ที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลง และการเติบโตใหม่ ๆ ที่ต้องอาศัยทั้งความเข้าใจและการเรียนรู้


ความรักไม่สามารถดัดให้อ่อนให้แข็งได้...
เอาความรักไปขังคุกมันก็ไม่ตาย

ถ้าความรักถูกจำกัด
ความรักก็จะเปลี่ยนรูปเป็นความเกลียด
ถ้าความรักถูกบังคับ มันก็จะอันตรธานหายไป

คุณไม่สามารถบังคับความรักได้
ความรักจะมาและไป
ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาวะในชีวิตจะต้อนรับหรือปฏิเสธเขา


การให้โอกาสกับความแปรปรวนของอีกฝ่ายหนึ่ง
ไม่ใช่หมายถึงการยอมรับเป็นทาสทางอารมณ์ของเขา
เพียงแต่เราต้องทำใจให้พร้อมเพื่อรับมือกับทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องรู้จักจัดรูปแบบความรักใหม่ตลอดเวลาตามเงื่อนไขที่เปลี่ยนแปลง...

การพบกันของคนสองคนบนเส้นทางคดเคี้ยวที่แปรผัน สับสน
หรือต่างคนต่างอยู่กันละมุมโลก
แต่ยังอุตส่าห์วนเวียนมาพบกันจนได้
ย่อมมีอะไรมากไปกว่าการบังเอิญพบกันของคนสองคน

นั่นเพราะความรักมีบางสิ่งบางอย่างที่มากยิ่งกว่าการรวมกันของคนสองคน

ความรักมีพลังที่จะสร้างสิ่งมหัศจรรย์ได้มากมาย
หากเราเข้าใจและรู้จักที่จะรัก

หากเราเป็นตัวของตัวเอง และรักกันอย่างพร้อมที่จะเป็นอิสระต่อกัน ยอมรับและอดทนต่อความไม่แน่นอนในจังหวะชีวิตของแต่ละคน

เราก็จะค้นพบว่าความขัดแย้งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในความรักล้วนมีทางออก และความแนบแน่นในความสัมพันธ์ก็จะเป็นไปอย่างไม่ยากลำบาก