ความรัก,ไดอารี่ออนไลน์ :: ความรัก.คอม

รถไฟฟ้ามาหานะเธอ…กับเมโมรี่ที่น่ารัก

ความรัก — Fri, 29 Jan 2010 09:41:19 +0000

คนเราถ้าไม่มีจะเจอหน้ากัน…จะเรียกว่า “แฟน” ได้ยังไง ? แน่ใจหรือว่า…แฟน…มีไว้แค่ให้เรารู้ว่ามีคนที่รักและคิดถึง ถ้าคนมันเหงา … ถึงจะรักใครซักคนแค่ไหนแต่เมื่อเหงาสุดขั้วหัวใจ นานวันไป คำตอบสุดท้ายก็คงต้องหาใครคนใหม่ที่เติมเต็มความเหงาให้ได้…ยังงั้นหรือเปล่า การรอคอย…ถ้าคอยอย่างไม่รู้อนาคต ไม่รู้ปลายทาง คาดเดาไม่ได้ ถ้าคนมันรัก…แล้วจะรอไหม…รอ…ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไรคนนั้นจะปรากฏตัว หรือเมื่อถึงวันที่ปรากฏตัว…จะมาในรูปแบบไหน…คนที่ยังคิดถึงกัน รักกัน…หรือลืมกันไปจนหมดแล้ว คำถามบางคำถาม มีคำตอบได้มากมายหลายมุม…คงเพราะความรัก…ก้ไมต่างจากลูกบอลที่มีหลายด้าน แม้แต่คำว่า “โรแมนติค” ถ้าพระเอกสุดเท่อย่าง “ลุง” ไม่เอามาตั้งคำถามว่า “เดทครั้งแรกของเรา คือไปดูดาวด้วยกันตอนกลางวัน โรแมนติคมั้ย ?” ถ้าไม่ใช่ “เคน ธีรเดช” ถาม…ก็คงไม่รู้สึกสงสัย นึกอยากจูงมือใครซักคนไปดูดาวที่ท้องฟ้าจำลองด้วยกันซักครั้ง… เพื่อพิสูจน์ว่า…มันจะโรแมนติคมั้ยนะ ? ดู “รถไฟฟ้ามาหานะเธอ” รอบสอง แล้วปรากฏว่าประโยคที่ซึ้งที่สุดสำหรับตัวเองจากหนังเรื่องนี้คือ …ถึงกล้องจะพัง…แต่เมโมรี่ยังอยู่… รักหนังเรื่องนี้…ด้วยความน่ารักของหนังที่ทำให้ยิ้มได้อีกครั้ง แม้จะกลับมาดูซ้ำ แม้มันจะไม่ใช่ “รัก”ที่ปรากฏในชีวิตของใครซักคนได้ง่าย ๆ แบบนี้ก็ตาม

ทริปบำบัดหัวใจ…ทะเลหน้าฝน…คนอกหัก

ความรัก — Mon, 08 Jun 2009 12:06:03 +0000

นานที กว่าจะมีเคสอกหักหนักหนามาทำให้รู้สึกว่า… งานนี้ต้องออกเดินทางซะแล้ว หลังจากบำบัดกันมาทางโทรศัพท์ยาวนานหลายเดือน ความรักครั้งนี้ของเพื่อนมันทุกข์นัก รักคนที่เขาไม่ได้รักเราคนเดียว… รู้ทั้งรู้ว่ารักไปก็มีแต่ทุกข์ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เวลามีความทุกข์ ฉันว่าทะเลกับฟ้ากว้าง ๆ น่าจะช่วยให้หัวใจดีขึ้น ว่าแล้วก็เลยต้องออกเดินทาง ถึงจะเวลาแค่คืนเดียว แต่เราก็มุ่งมั่นตั้งใจ จะช่วยกันทำให้คนป่วยดีขึ้น แต่งานนี้ กว่าจะได้ที่พักก็ทำเอาเหนื่อย ไม่ใช่ลองวีคเอนท์ซะหน่อย แต่ที่ไหน ๆ ก็เต็มหมด ย้ายกันไปมา ตั้งแต่เกาะล้าน หัวหิน จนมาได้ที่ ที่ชะอำ จะไปไกลกว่านั้นก็ไม่ไหว อาจจะเพราะเราต้องการที่พักติดทะเลเท่านั้น เพื่อให้ได้บรรยากาศชิวที่สุดยามดึก ก็เลยเหลือที่ให้เลือกได้ไม่มากเอาซะเลย วางแผนไว้ว่ากลางคืนจะนั่งคุยกันริมทะเล เผื่ออาการหนักนัก จะได้ลุยลงทะเลไปด้วยกันซะให้หายบ้า แล้วในที่สุดก็ได้ที่พักติดทะเลสมใจ คณะเดินทางชิวกันสุด ๆ กว่าจะออกจากกรุงเทพก็สายโด่ง แวะกินข้าวดอนหอยหลอด เรื่อยเปื่อย กว่าจะถึงชะอำ ก็เจอฝนมืดตื๋อ พักกันที่ อ่าวเทียนรีสอร์ท ชะอำ ห้องพักธรรมดา แต่ต้นลั่นทมหน้าห้อง ออกดอกสะพรั่ง หล่นเกลื่อนเต็มพื้นหญ้า ตอนพายุฝนมา…สวยดี เอาของเข้าที่พักเสร็จ ก็กางร่มขึ้นรถ เดินทางไปหาของหวาน ๆ กินที่หัวหิน ไม่ยักกะเคยรู้จัก แต่เพื่อน ๆ ว่าร้านนี้ดังนักเรื่องเค้ก เรือนไม้สีขาว ท่ามกลางร่มไม้ คลาสสิกดี เขาว่าของหวาน ช่วยบำบัดความเศร้าได้ดี เพราะงั้น เราก็เลยสั่งเค้กแบบหวานจัดมาบำบัดกันซะ พุดดิ้งเค้กช็อกโกแลต รูปหัวใจ ที่เพื่อนบอกว่าขึ้นชื่อนักหนา หวานจัด อุ่นลิ้น ได้อารมณ์ดี เจอฝนตลอด แต่คนอกหักไม่ยักเศร้าเท่าไร คงกำลังตื่นเต้นกับทริปทะเลหน้าฝนวันนี้ ถึงจะมีร่มกาง แต่ที่นั่งติดทะเล ก็นั่งไมได้อยู่ดี เพราะฝนสาดๆๆๆ ของหวานช่วยให้สดใส ดอกไม้ก็ด้วย… กินอิ่ม เดินเลียบริมถนนกลับไปขึ้นรถ ไม่พ้นลั่นทมสวย ๆ อีกแล้ว เห็นแล้วก็อดหยุดถ่ายรูปไม่ได้ ยังไม่ถึงเวลาเศร้า… แต่ว่าพอไปแวะที่นี่ ทั้งเพลงที่เปิด ทั้งบรรยากาศที่เขาสร้างขึ้น ก็ชวนเหงาได้นิดนึง “เพลินวาน” เก็บภาพอดีต [...]

To The One I Love…ถ้าคนที่คุณรัก…กำลังจะตาบอดในอีก 3 เดือนข้างหน้า…

ความรัก — Sun, 15 Feb 2009 18:03:56 +0000

What if the one you love were destined to lose his eyesight in three months? What would you like him to see last? If you were him, what would you want to see last? ถ้าคนที่คุณรัก…กำลังจะตาบอดในอีก 3 เดือนข้างหน้า… สิ่งสุดท้ายที่คุณอยากให้เขามองเห็น คืออะไร ? และคุณคิดว่า…ตัวเขาเอง อยากจะมองเห็นอะไรเป็นสิ่งสุดท้าย ? ถ้าเป็นคุณ ถ้าคนที่คุณรัก…กำลังจะตาบอดในอีก 3 เดือนข้างหน้า… คุณคิดว่าคุณจะสามารถละทิ้งชีวิตปกติสุขของตัวเอง ทิ้งอาชีพและความฝันของตัวเอง เพื่อยืนยันที่จะร่วมชีวิต และดูแลเขาคนนั้นไปตลอดชีวิตไหม… …………………………………………………………………………… To the one I love หรือ Itoshi Kimie เป็นซีรีย์ ที่ออกอากาศที่ญี่ปุ่นมานานแล้ว และก็มีคนแนะนำให้ดูหลายคน เพราะรู้ว่า Fujiki Naohito [...]

โอม ชาตรี คงสุวรรณ…กับคำว่า “รักกันตลอดไป”

ความรัก — Tue, 10 Feb 2009 16:40:01 +0000

หลายปีมาแล้ว ที่ได้มีโอกาสเขียนเพลงให้กับศิลปิน ที่พี่ โอม ชาตรี คงสุวรรณ เป็นคนดูแล และก็นานมากแล้ว ที่ไม่ได้เข้าไป เยี่ยมเยียนทักทายเพราะมัวแต่ยุ่ง อยู่กับงานวุ่น ๆ ของตัวเอง โชคดีของฉันจริงๆ ที่มาหาพี่โอมวันนี้ เพราะมิวสิควิดีโอเพลง“รักกันตลอดไป” ฉบับ Pantip.com กำลังตัดต่ออยู่พอดี ฉันก็เลยได้ดูมิวสิควิดีโอเพลงที่ตัวเองเขียน ก่อนใคร ๆ รอยยิ้มอบอุ่น ใจดีของพี่โอม ยังเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้งที่ได้เจอะเจอ แล้วเราก็เริ่มคุยกันอย่างจริงจัง ตั้งใจ เกี่ยวกับคำวา “รักกันตลอดไป” ทำไมโค้ดเพลงนี้ต้องเป็น “forever love” รักกันตลอดไป มันเป็นคำที่คนที่รักกันใหม่ ๆ เขาชอบพูดกัน โดยที่ไม่รู้หรอกว่าอนาคตมันจะเป็นยังไง พี่อยากให้เพลงอัลบั้มนี้มันมีปรัชญาอยู่ในเพลงทั้งหมด เพลงนี้ก็เหมือนกัน พี่คิดว่าถ้าเราพูดคำนี้ให้แฟนเราฟัง มันก็คือการบอกรักกันโดยไม่ต้องมีพิธีรีตอง มันคือการบอกรักกันแบบเต็มอื่ม ซึ่งมันก็คือปรัชญาของการบอกรักนั่นแหละ คำรักใคร ๆ ก็อยากฟัง มันเต็มหู มันรู้สึกดี ที่ได้ยิน และพี่ก้รู้สึกดี ที่ได้ร้องเพลงที่ทำให้คู่รักทุกคู่เขารู้สึกดีกับการบอกรักกัน ได้คิดว่าคำว่ารักควรจะบอกกันมั้ย วันนี้เราบอกรักกันรึยัง บอกรักกันเถอะ เพราะมันมีแต่ความรู้สึกที่ดี ๆ แล้วกับคำว่า forever love? สำหรับพี่ คำว่า “รัก” มันอยู่ที่แต่ละบุคคล แต่ละคนแต่ละคู่ก็จะมีนิยามต่างกันไป แต่สำหรับพี่ความหมายที่แท้จริงของมันอยู่ที่การปฏิบัติ คำว่ารัก มันคือความรู้สึก ถ้าเรารักใครซักคน เรารู้สึกดีกับเขานี่ มันดีละ เพราะฉะนั้นคำว่ารัก มันไม่มีหมดหรอก รักนี่ ม้นเกิดขึ้นมาปั๊บ มันก็จะอยู่ของมันไปตลอด แต่ที่มันหมด มันไม่ใช่ความรักหรอก มันคือการเอาเรื่องอื่นมาบดบัง แต่ความรักมันคือความรู้สึกดี [...]

12 วันข้ามปี จากปาย…ถึงยอดดอยอินทนนท์

ความรัก — Thu, 15 Jan 2009 15:50:26 +0000

หลังจากสอบถามข้อมูลจากห้อง BP ไปมากมาย ในที่สุด ก็กลับมาอย่างมีความสุข ถ่ายรูปเยอะมาก เพราะเวลาเหลือเฟือจริงๆ เพิ่งรู้สึกว่านี่แหละ คือการเที่ยวจริง ๆ ไม่เหมือนทุกทีที่รีบซะเหลือเกิน จนแทบมองไม่เห็นธรรมชาติรอบตัว ทริปนี้เริ่มต้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2008 รุ่งสางที่สนามบินเชียงใหม่ รอรับเพื่อนกรุ๊ปแรก ที่จะมาร่วมเที่ยว แสงแรกของเชียงใหม่สวยดีค่ะ สองวันแรก เขาพาเที่ยวแบบกรุ๊ปทัวร์มาก ๆ เริ่มกันที่น้ำพุเดือด เดือดจริงๆ ซะด้วย ร่มเงาไม้ใหญ่ ที่ห้วยน้ำดัง ตกกลางคืน ก็ต้องถนนคนเดิน ทัวร์ที่ไหน ๆ ก็ต้องพามาปล่อยที่นี่แหงๆ ร้านไหน ๆ คนก็แน่น มืดค่ำ ก็ไม่มีใครอยากนอนกันเนอะ สะพานประวัติศาสตร์ มีหนูน้อยในชุดโดเรมอนมาเดินฝ่าแดดชมสะพานด้วย จุดชมวิว กิ่วลม ฟ้าสวยชะมัด เก้าอี้ที่ใคร ๆ ก็ไปแย่งกันนั่งถ่ายรูป จบจากคณะทัวร์กลุ่มแรก แยกย้ายกันในเช้าวันที่ 29 ก่อนไปปักหลักที่เต้นท์หมายเลข 13 ณ พริบตา บูติก รีสอร์ท ตื่นเช้าเปิดประตูเต้นท์มา ก็เห็นยังงี้แหละค่ะ ดีใจมาก ๆ ที่ได้หนังสือเล่มนนี้มาจากถนนคนเดินในปาย On The Way หนังสือรวมหลากหลายอารมณ์การเดินทางของหลายคน อ่านแล้วอึ้ง ๆ เจอคำว่า “ความฝัน” กับ “ความเป็นจริง” ที่เขียนไว้ในประเด็นโดน ๆ เยอะมาก นอนอ่านหนังสือจบเล่ม ก็เย็นพอดี เดินมานั่งรอรถตู้รีสอร์ทพาไปส่งในเมือง กะว่าจะไปเดินหาหนังสือแบบนี้อีกซักเล่มที่ถนนสายเดิม ระหว่างรอ ก็เลยเก็บภาพพระอาทิตย์ตกที่ห้องอาหารของรีสอร์ทไปเรื่อยๆ โรแมนติคจัง เสียดายไม่มีใครนั่งข้าง ๆ … นั่งถ่ายรูปจนแสงหมด พระจันทร์ขึ้น พอมืด ก็เริ่มหนาว [...]

เพลงรัก…ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้…จริงหรือ ?

ความรัก — Mon, 05 Jan 2009 00:32:05 +0000

“นานแค่ไหนแล้ว ที่ไม่ได้เขียนเพลงรัก ให้คนที่เรารัก” นั่นสิ คำถามนี้ยังคงค้างใจ ก็นานเหมือนกันนะ นานจนเกือบจะลืมไปแล้วว่า คำว่า “รัก”ในเพลงที่เขียน แท้จริงแล้ว มันมีนิยามในความรู้สึกของตัวเองว่ายังไงกันแน่ ไม่น่าแปลกที่คนเขียนเพลงหลายคน จะอินกับเพลง “กันและกัน” ใน”รักแห่งสยาม” พอ ๆ กับที่อินกับหนัง เพลงโดน หนังโดน เพราะเราแต่ละคนรู้ตัวกันดีอยู่ว่า หลายต่อหลายเพลงที่เราเขียน มันขาดคำว่า “รัก” ที่มาส่วนลึกของตัวเราเอง เพลง ๆ นี้ เลยกลายเป็นคำถามที่ย้อนกลับมาว่า ถ้า “เพลงรัก” แท้ ๆ ต้อง “รัก” ถึงจะเขียนได้ แล้ว “เพลงรัก” ที่เราเขียนกันอยู่ ณ ขณะนี้ล่ะ มันคือ “เพลงรัก” ที่แท้จริงรึเปล่านะ ? นานมาแล้ว ในช่วงชีวิตหนึ่ง ฉันเขียน “เพลงรัก” ให้คนที่รัก แทบจะทุกเพลง เขียนเพลงด้วยความคิดถึง ความเศร้า ความซึ้ง ถ่ายทอดทุกความรู้สึกลงในทุกบรรทัดของเพลง เพื่อเก็บบันทึกความทรงจำของตัวเอง ไม่ได้ตั้งใจจะเขียน “เพื่อเธอเท่านั้น” แต่มันก็เขียนเรื่องอื่นไมได้จริงๆ นอกจากเรื่องของตัวเอง เพราะในช่วงขณะนั้น อารมณ์นั้น ทั้งสมอง และหัวใจ มีแต่เรื่องของคน ๆ เดียวเท่านั้นในใจ เป็นช่วงเวลาที่เขียนเพลงเร็วตามสั่งไม่ได้ แต่เขียนเพลงช้าได้ดีที่สุดในชีวิต ทุกเพลง ซึ้งที่สุด เศร้าที่สุด แล้วก็โดนใจคนฟังมากที่สุดด้วย แต่ช่วงเวลานั้นก็ผ่านไปแล้ว… มาจนถึงวันนี้ “เพลงรัก” ที่เขียน กลายเป็นเพลงรักที่เขียนให้ความรักของใครต่อใคร ถึงจะไม่ได้เขียนออกจากใจตัวเอง แต่ก็เขียนด้วย “ความรัก” ไม่ต่างกัน เพลงรัก…ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้ ก็คงจริงนะ เพราะถ้าไม่รู้จักความรักจนลึกซึ้งสุดใจในวันนั้น เพลงรักที่เขียน ก็คงไม่มีความรู้สึกรัก ที่จะถ่ายทอดในถ้อยคำได้ ถึงจะเป็นเรื่องของคนอื่น [...]

รักไม่รู้ดับ :: กับความลับของฤดูหนาว

ความรัก — Thu, 01 Jan 2009 11:24:59 +0000

ใครว่าความรักไม่เกี่ยวกับฤดู… ความโรแมนติคของฤดูกาลแต่ละฤดู มักมีภาพสวย ๆที่แตกต่างเกิดขึ้นเสมอ ฤดูฝน… ทำให้เราได้เดินอยู่ในร่มคันเดียวกันฤดูหนาว… ทำให้เราอยากจูงมือกัน โอบกันไว้ใกล้ๆ เพื่อแบ่งปันไออุ่นให้แก่กัน บอกรักในฤดูหนาว ขอแต่งงานในฤดูหนาว จับมือครั้งแรกในฤดูหนาว…หรือแม้แต่จูบแรกในฤดูหนาว ฤดูหนาว… ทำให้อะไรหลายอย่างแตกต่างไป… แต่เพราะอะไรล่ะ…ที่ทำให้ทุกอย่างแตกต่างไป รักไม่รู้ดับ ผู้แต่ง สุนทราภรณ์ – สมศักดิ์ เทพานนท์ ขับร้อง พิว โชติรส ถึงจะสิ้น วิญญาณกี่ครั้ง ฉันก็ยัง รักเธอฝังใจ แม้จะสิ้น ดวงจันทร์ไฉไล ไม่เป็นไร เพราะยังมีเธอฟ้าจะมืด จะมัวช่างฟ้า ขอให้มี สายตาหวานละเมอ ถึงจะสิ้น แผ่นดินนะเธอ ให้ได้เจอ ยิ้มเธอชื่นใจ ไม่ได้ชิด ก็ขอเพียงได้ชม ไม่ได้สม ไม่เห็นแคร์อะไร ขอให้ได้รัก ข้างเดียวเอาไว้ ไม่เช่นนั้น ใจฉันคงหลุดลอย ถึงโลกแตก แหลกลาญสิบครั้ง ฉันก็ยัง หวังใจรอคอยแม้นจะสิ้นวิญญาณเลื่อนลอย ก็จะคอย พบเธอชาติอื่นเอย ไม่ได้ชิด ก็ขอเพียงได้ชม ไม่ได้สม ไม่เห็นแคร์อะไร ขอให้ได้รัก ข้างเดียวเอาไว้ ไม่เช่นนั้น ใจฉันคงหลุดลอย ถึงโลกแตก แหลกลาญสิบครั้ง ฉันก็ยัง หวังใจรอคอย แม้นจะสิ้น วิญญาณเลื่อนลอย ก็จะคอย พบเธอชาติอื่นเอย ………………………………………………………………. นับถอยหลัง…ใกล้วันแห่งความรักเข้าไปเท่าไร เพลงรัก…หนังรัก…ภาพทุกภาพที่เกี่ยวข้องกับความรัก ก็ยิ่งโดดเด่นในความสนใจ ภาพสวย ๆ กับเพลงรักคลาสสิค “รักไม่รู้ดับ” ที่นำมา Re-arrange ใหม่ซะจนสดใสน่ารัก จาก Ad โฆษณาเรื่องนี้ ทำให้สะกิดใจ นึกขึ้นมาได้ว่าช่วงเวลานี้ คือช่วงเวลาที่ยังคงอยู่ในฤดูหนาว…ฤดูแห่งความโรแมนติคนี่นะ ท่ามกลางอากาศที่แปรปรวนเปลี่ยนแปลง เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวมีฝน เดี๋ยวมีหมอกพอจะจำกันได้ไหม…ว่านี่คือช่วงเวลาของฤดูหนาว… ช่วงเวลาของความโรแมนติคคือช่วงเวลาของการนับถอยหลัง ไปหา [...]

เพลงเศร้า…..กับวันเหงาอีกวันหนึ่ง

ความรัก — Sat, 27 Sep 2008 11:09:45 +0000

“ความตายคืออะไร…ความตายไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เราคิดหรอก แต่สิ่งที่น่ากลัวคือการพลัดพรากจากคนที่เรารักต่างหาก” ได้ยินประโยคนี้จากละคร “เย้ยฟ้าท้าดิน” คล้ายกับคำประทับใจที่โกวเล้งเขียนไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง… “…ชั่วชีวิตมนุษย์…สิ่งที่บันดาลให้หดหู่ รันทด มิใช่การจำพราก… หากเป็นการอยู่ร่วม เพราะหากไม่เคยอยู่ร่วม ไหนเลยมีการจำพรากได้…” การสูญเสียคือสิ่งที่เกิดขึ้นได้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นในชีวิต หรือในความรัก ยิ่งรักมาก เมื่อถึงเวลาสูญเสียก็ยิ่งเจ็บมาก เมื่อถึงเวลาทุกข์ เวลาเศร้า ไม่ว่าจะคำพูดปลอบใจของใคร ก็ไม่มีทางที่จะดึงคนเราให้พ้นจากความทุกข์ไปได้ ใช่…โดยเฉพาะเวลาที่เจ็บปวดกับความรัก จะมีใครช่วยเราได้ หากเวลาที่จะทำใจได้ ตัดใจได้ มันยังมาไม่ถึง วันเวลาที่เจ็บปวดเวลานั้น มีแต่ตัวเราเท่านั้นจริง ๆ ที่จะช่วยให้ตัวเองหลุดพ้นได้ ในเวลาปกติ ฉันไม่ชอบอ่านหนังสือหนัก ๆ ไม่ชอบดูหนังเศร้า ๆ และมักหลีกหนีตอนจบแบบโศกนาฏกรรม ไม่ว่าจะเป็นนิยาย หนัง หรือละคร แต่เวลาเจอปัญหา สับสน เจ็บปวด สิ่งที่เศร้ายิ่งกว่าชีวิตจริงที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นในหนัง หรือหนังสือ กลับช่วยฉุดดึงความรู้สึกให้รอดพ้นจากความทุกข์โศกได้เสมอ พอได้เสียน้ำตา ได้ร้องไห้ ก็เหมือนได้ระบายทุกอย่างที่มืดดำในใจออกมาจนหมด นี่อาจเป็นวิธีเยียวยาจิตใจเฉพาะตัว ที่แต่ละคนก็มีวิธีแตกต่างกันไป ความหลุดพ้นจากความเศร้าของฉัน คือการทำให้ตัวเองเศร้าจนถึงที่สุด ฟังเพลงเศร้า ดูหนังเศร้า แล้วปล่อยให้ตัวเองดิ่งลงไปให้ถึงจุดที่เศร้าสุด ๆ ให้มันเศร้าจนน้ำตาไหลไม่หยุด ให้น้ำตาล้างทุกอย่างที่ทับถมในใจผ่านพ้นไปอย่างหมดจด อารมณ์ตอนนี้ไม่ได้เศร้านักหนา แต่กลับรู้สึกตื้นตันลึก ๆ กับความเศร้า อากาศขมุกขมัว รอบตัวดูซึม ๆ ทึม ๆ เรื่อยเฉื่อย หยุดนิ่ง แต่แปลก…หัวใจฉันตอนนี้…กลับแข็งแรงที่สุด ขอบคุณเพลงเพราะ ๆ กับภาพเศร้า ๆ จากละครหลายเรื่อง ที่ช่วยเป็นวิตามินสร้างความแข็งแรงให้หัวใจในวันอากาศหม่นมัววันนี้

“ความรักไม่มีเพศ”

ความรัก — Thu, 21 Aug 2008 16:55:11 +0000

ครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้…จำได้ว่าตัวเองยังเด็กเหลือเกิน เด็กซะจนแทบจะไม่รู้จักคำว่า…ความรัก…เสียด้วยซ้ำ แต่คนที่พูดคำ ๆ นี้…ก็ช่วยเปิดหัวใจฉันด้วยทฤษฏีความรักไร้เงื่อนไข ที่ยิ่งมอง…ยิ่งฟัง…ยิ่งได้รับรู้เรื่องราว…ก็ยิ่งรู้สึกทึ่ง ในโลกของคนทำงาน…สำหรับเด็กอย่างฉันที่เพิ่งก้าวผ่านรั้วมหาวิทยาลัย ทุกอย่างดูแปลกใหม่…เข้าใจยาก…โดยเฉพาะความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเพศเดียวกัน ที่คนส่วนหนึ่งในสังคมตีกรอบว่าน่ารังเกียจ…และถือเป็นความผิดปกติทางจิตใจ สำหรับฉัน…ถึงในตอนนั้นความคิดยังไม่เปิดกว้าง…ยังไม่เข้าใจโลกแบบนี้ลึกซึ้งซักเท่าไร แต่ก็แปลกที่ไม่เคยนึกรังเกียจ ไม่เคยรู้สึกว่านี่คือสิ่งผิด ถ้าจะมี…ก็คงมีแต่ความไม่เข้าใจกับความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้เท่านั้น แต่พวก “เธอ” ก็ทำให้ฉันค่อย ๆ เริ่มเข้าใจ ค่อย ๆ เริ่มเรียนรู้ และค่อย ๆ ทำให้ฉันศรัทธาขึ้นเรื่อย ๆ กับความรู้สึกดี ๆ ที่แต่ละคนมีต่อกัน น่าดีใจ…ที่คนแรกที่เปิดใจให้ฉันได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้เป็นพี่สาวแสนดี ที่มองโลกในแง่ดี…จิตใจดี…และมีน้ำใจกับผู้คน…เสียจน… ฉันไม่อาจมองว่าความรักในรูปแบบนี้ของเธอ…คือสิ่งผิดปกติ “ทำไมเราจะรักคนเพศเดียวกับเราไม่ได้…ในเมื่อความรัก…คือความรู้สึกดี ๆ ที่เราจะมีให้คน ๆ หนึ่ง ทำไมเราต้องจำกัดที่จะมอบสิ่งดี ๆ ให้กับเพศตรงข้ามเท่านั้น ในเมื่อ…ความรักไม่มีเพศ…ซะหน่อย คนต่างหากที่เป็นคนตั้งกฏเกณฑ์ วางขอบเขตเงื่อนไข แค่เพราะธรรมชาติการสืบพันธ์ ให้…ความรัก…กลายเป็นเรื่องระหว่างคนสองเพศ” จริงนะ…ฉันเชื่อเธอ…แล้วก็ทึ่งเอามาก ๆ กับคำว่า “ความรักไม่มีเพศ” ที่เธอว่ามา ที่ยิ่งไปกว่านั้น…ที่ทำให้ฉันรู้สึกดีกับสิ่งที่เธอรู้สึก…ก็เพราะยิ่งถาม ยิ่งซักในสิ่งที่อยากรู้ ฉันยิ่งได้รับรู้ว่าความรักที่เธอมีให้กับเพื่อนเพศเดียวกันของเธอนั้น… มันเป็นความรักที่บริสุทธิ์และอบอุ่น…โดยไม่ได้มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาเกี่ยวข้องเลยซักนิด… มันอาจดูเป็นเรื่องของความรักในอุดมคติ… แต่ก็นับเป็นโชคดีของเด็กที่เพิ่งก้าวเข้าไปในโลกกว้างอย่างฉัน ที่ได้รับรู้เรื่องราวความรักแบบนี้ และได้รู้จักกลุ่มคนที่เป็น “นักอุดมคติ” และมองโลกในแง่ดีอย่างพวกเธอ แล้วฉันก็ได้เรียนรู้ว่า…ความรัก…เกิดขึ้นได้เสมอ…ไม่ว่าจะกับใคร…ไม่มีเงื่อนไข… ไม่มีเชื้อชาติ…อายุ…ตราบเท่าที่…ความรัก…ยังคงเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่เรามอบให้กับใครซักคน พี่ ๆ หลายคนที่ฉันรู้จักในวันนั้น…วันนี้มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น กับเพศตรงข้าม…ที่เธอเคยมองข้ามไปในวันนั้น ถูกของเธอ…ความรักไม่มีเพศ…เธอไม่เคยจำกัดตัวเองว่าคนที่เธอรัก…ต้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เพราะคำว่า “รัก”…ของเธอมันคือความรู้สึก…ที่เกิดขึ้นอย่างบริสุทธิ์ใจ กับคนดีๆ หนึ่งคน…ที่สามารถทำให้หัวใจเราสัมผัสและรับรู้ถึงความรักของเขาได้อย่างลึกซึ้ง… ึเมื่อคน ๆ นั้น…ก้าวเข้ามาในชีวิต…และพร้อมด้วยคุณสมบัติที่ควรค่าแก่ความรักของเรา ทำไมล่ะ…ทำไมเราจะรักคนดี ๆ คนนั้นไม่ได้…เพียงแค่เพราะเขา…เป็นเพศเดียวกับเรา วันนั้น…พวกเธอ…เคยรัก…เพื่อนผู้หญิงที่เติมเต็มความรู้สึกของเธอได้ด้วยความรักที่งดงาม แต่วันนี้…เมื่อเธอได้พบผู้ชายที่ดีพร้อม…เข้าใจห่วงใยและรักเธอ…เธอก็ไม่ได้จำกัด… ไม่่ได้ตั้งข้อรังเกียจที่จะตัดคนดี ๆ คนนั้นออกไปจากชีวิต…เพียงเพราะเขาเป็น…ผู้ชาย ฉันศรัทธาความรู้สึกของพวกเธอ…ขอบคุณพวกเธอมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะเรื่องราวของพวกเธอ…คือรากฐานสำคัญที่ทำให้ทัศนคติในเรื่อง “ความรัก” ของฉัน เปิดกว้างและลึกซึ้งอย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเข้าใจคำว่า “รัก” ได้มากมายขนาดนี้ และที่สำคัญไปกว่านั้น…ความรัก…ที่พวกเธอถ่ายทอดให้ฉันได้รับรู้… ทำให้ฉันสามารถช่วยเพื่อนคนหนึ่ง…ที่ทนทุกข์กับความเหงา…ความเศร้า ความรู้สึกผิดกับความรักที่มีให้เพศเดียวกันมาตลอด ให้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ทำให้เขาสามารถเข้าใจตัวเอง…เปิดตัวเองและมีความรักที่อบอุ่น…มีความสุขอย่างทุกวันนี้ ฉันเคยคุยเรื่องพวกนี้ให้เพื่อนหลายคนฟัง…บางคนรับไม่ได้…บางคนถามฉันตรง ๆ ว่า ที่ฉันพูดเรื่องนี้…คิดแบบนี้…เพราะฉันเองก็เผลอรักเพศเดียวกันไปแล้วด้วยหรือเปล่า ฉันหัวเราะ…บอกเพื่อนไปตามตรงเหมือนกันว่า…เปล่าหรอก… ฉันยังไม่เคยรู้สึก “รัก” ขนาดนั้นกับผู้หญิงคนไหน อาจจะเพราะวันนี้ฉันยังไม่ได้เจอผู้หญิงคนไหนที่จะเข้าใจและเติมเต็มความรู้สึกฉันได้ขนาดนั้น คนที่ฉัน [...]

ความรักของผู้ชายคนหนึ่ง

ความรัก — Thu, 21 Aug 2008 16:53:16 +0000

ถ้าจะเริ่มเขียนเรื่อง “ความรัก” นับแต่วันนี้ไป นั่งนึกว่าอยากจะเขียนเรื่องไหนหนอ…ที่ตัวเองประทับใจที่สุด…อยากเล่าที่สุด นึก…นึก…นึก… แล้วก็นึกออก…ถึงเรื่อง “ความรัก” ที่อยากเขียนถึงมานาน ความรักของผู้ชายคนหนึ่ง…กับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ความรักที่ค้นหายากแสนยาก…และเหมือนจะไม่มีจริงอยู่ในโลกสีม่วงของคนกลุ่มเขา เรื่องราวที่ตั้งใจจะเขียนถึงมาเป็นปี..แต่ยังไม่มีโอกาสได้เขียน จนเมื่อหลายวันนี้ได้คุยกับเขา…เพื่อนสนิทคนนี้…คนที่ฉันรู้จักมานานหลายปี อยากเขียนให้เป็นของขวัญวันวาเลนไทน์…สำหรับเพื่อนคนนี้ เพื่อนคนที่บอกกับฉันอย่างเต็มปากเต็มคำเสมอว่า…ฉันเป็นคนเปิดชีวิต…เปิดหัวใจเขา คนที่ทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้ง…เมื่อได้ฟังเรื่องราวความรักของเขา… จากวันที่เขา…ยังเป็นเด็กหนุ่มที่เหงาแสนเหงา…แสวงหาความรัก…อย่างสะเปะสปะไร้ทิศทาง จนค่อย…เรียนรู้…ค่อย ๆ เชื่อมั่นในความรัก…เชื่อมั่นในตัวเอง…และรู้จักที่จะรัก… รักอย่างไม่คาดหวัง…รักอย่างมั่นคง… และรัก…อย่างพร้อมที่จะรักใครคนหนึ่งที่เขารักอย่างเต็มหัวใจ…โดยไม่กลัววันข้างหน้า ไม่กลัวสายตาของสังคมรอบข้าง…ที่อาจคลอนแคลนความรู้สึกดี ๆ ในใจเขา ฉันอยากเล่า…อยากยืนยันความเชื่อของตัวเอง ความชื่อที่อยู่ในใจฉันเสมอมา…นับแต่รู้จักคำว่า “ความรัก”

The Meaning…

ความรัก — Thu, 21 Aug 2008 16:43:35 +0000

To love is to share life together to build special plans just for two To work side by side and then smile with pride As one by one, dreams all come true. To love is to help and encourage with smiles and sincere words of praise To take time to share to listen and care In tender, affectionate ways. To love is to have someone [...]

เราจะข้ามเวลามาพบกัน

ความรัก — Tue, 01 Apr 2008 12:02:04 +0000

…โชคชะตาเป็นผู้กำหนดให้ “คู่แท้” สองคนต้องมาพบกัน…… เรา “ต้อง”ได้พบคนๆนั้นแน่ แต่เราเลือกที่จะทำอะไร อย่างไร หลังจากที่พบกันแล้ว สุดแท้แต่ใจเรา สุดแท้แต่เราเลือกเดิน… …เราอาจจะไม่ได้ลงเอยที่การแต่งงานกับเนื้อคู่ซึ่งผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นที่สุดก็เป็นได้ บางทีคู่แท้ของเราอาจจะมีมากกว่าหนึ่งคน เนื่องเพราะครอบครัวแห่งดวงวิญญาณ Soul families ของเราเดินทางมาด้วยกัน เราอาจจะเลือกแต่งงานกับคู่แท้ที่ผูกพันกันน้อยกว่า คนที่มีบางอย่างซึ่งพิเศษที่จะสอนเราหรือเรียนรู้จากเรา … …หรือความผูกพันที่แน่นแฟ้นที่สุด มั่นคงที่สุดของเราอาจจะผูกพันกับเนื้อคู่ซึ่งเขา และเธอยังไม่ได้จุติมาเกิดตามเราในชาตินี้ แต่คอยดูแลเรา คุ้มครองเราจากอีกฝั่งฟากหนึ่ง เหมือนกับเป็นเทวดา/นางฟ้าผู้พิทักษ์เราอยู่นั่นเอง…” การได้พบกันของคนสองคนไม่ใช่”ความบังเอิญ” หากเป็นเรื่องของ”โชคชะตา” มนุษย์ไม่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตตัวเองเพราะชีวิตเราถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าด้วย โชคชะตาจริงหรือ? ฉันและพี่โจ มณฑานี เคยคุยกันเกี่ยวกับคำถามนี้กันมาตลอดระยะเวลาแห่งความทุกข์ทรมาน เราไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมเราจะต้องผูกพันกับใครบางคนเสียนักหนา ทั้งที่ใครคนนั้นดูเหมือนจะผ่านเข้าในชีวิตเรา…เพียงเพื่อจะจากไปเท่านั้น เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเราต้องรักเขา…ทุ่มเทให้เขามากมายอย่างนี้ ในเมื่อรักแล้ว…. ก็ต้องมีชีวิตอยู่กับความเจ็บปวดอย่างที่เป็นอยู่โดยไม่มีทางหลุดพ้น เพราะโชคชะตาเท่านั้นเองล่ะหรือ คนเราจึงต้องมาพบกัน เกื้อกูลกัน ทำร้ายกัน เพราะพรหมลิขิตกำหนดเอาไว้ล่วงหน้าเท่านั้นเองใช่ไหม เราจึงไม่อาจหลบพ้นจากใครบางคนที่มีความหมายต่อเรา แม้จะจะมีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนจะพลัดพรากจากกันไป ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ว่าวันหนึ่งเธอจะสามารถค้นพบกุญแจที่ไขคำตอบทุกอย่างให้กับเราได้ ความบังเอิญที่ไม่มีใครนึกถึง ทำให้เราสองคนได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยเข้าใจ หนังสือเพียงเล่มเดียวที่ถูกค้นพบในต่างแดน จากมุมลับตาของร้านหนังสือเล็กๆร้านหนึ่ง กลายเป็นกุญแจสำคัญที่ไขคำตอบให้กับสิ่งที่เราเฝ้าครุ่นคิดกันมาตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน ในที่สุดเธอก็ค้นพบแล้วว่าความเชื่อมั่นในรักแท้ เรื่องราวการค้นหาคนที่เกิดมาเพื่อกันและกัน มิใช่ความเชื่อมั่นที่ไร้ค่า เพราะตัวอย่างของเรื่องราวมีให้เห็นอยู่ในหนังสือเล่มนี้ และตัวเอกทั้งคู่ในหนังสือเป็นมนุษย์ปุถุชนอย่างเราๆที่มีตัวตนอยู่จริง และเรื่องราวของเขาและเธอเป็นเรื่องจริง คำโปรยบนปกหนังสือที่ชื่อ Only Love is Real สะดุดความรู้สึกเธออย่างรุนแรง เพราะมันคือเรื่องราวของคู่แท้ที่กลับมาพบกันอีกครั้ง มันคือคำตอบที่เราค้นหามานานนักหนาว่า ทำไมเราต้องพบและผูกพันกับคนบางคนอย่างมากมาย เพื่อจะพลัดพรากจากกันไป? “…เราอาจถูกปลุกให้จำคู่แท้ของเราได้ ด้วยการเห็นหน้าแล้วจำได้ ด้วยการหลับแล้วฝันถึงด้วยความทรงจำ หรือด้วยความรู้สึกที่วูบขึ้นมา บางทีเราอาจจะจำคนๆนั้นได้ด้วยสัมผัส เวลาเขาแตะมือเรา หรือเวลาที่เธอเงยหน้าขึ้นจุมพิต …สัมผัสที่ทำให้จำกันได้อาจจะมาจากสัมผัสของลูกรัก ของพ่อแม่ ของพี่น้อง หรือของเพื่อนตายก็ได้ หรืออาจจะมาจากคนผู้เป็นที่รักซึ่งข้ามชาติภพหลายศตวรรษมาเจอกัน เพื่อจะได้จูบเราอีกครั้งเป็นการเตือนให้เรารู้ว่าเราสองคนจะอยู่ร่วมทุกชาติจนกว่าชั่วฟ้าดินสลาย…” ทุกเรื่องราว ทุกถ้อยคำ ทุกแนวความคิดที่ ดร.ไบรอัน แอล.ไวส์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานแผนกจิตเวช โรงพยาบาลเมาท์ไซไน รัฐไมอามี่ ถ่ายทอดไว้ในหนังสือเล่มนี้คือคำตอบของสิ่งที่เราครุ่นคิดมาตลอด การเดินทางข้ามเวลานับศตวรรษกลับมาพบกันของเอลิซาเบธและเปโดร หนุ่มสาวผู้ไม่เคยรู้จักกัน ไม่เคยเห็นหน้ากัน [...]

จาก Once…ถึง…สิ่งที่เรียกว่า…รัก

ความรัก — Mon, 03 Mar 2008 17:35:45 +0000

เพิ่งดูตัวอย่างหนังรัก ” Once” และประทับใจกับสโลแกนของหนัง จะมีซักกี่ครั้งในชีวิต ที่เราจะพบคนที่ “ใช่” คำตอบคือ “ครั้งเดียว” ใช่ ! ครั้งเดียวเท่านั้นจริง ๆ สำหรับฉัน คำตอบแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่สำหรับใครบางคน คำว่า”ใช่” เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ทุกนาที “ใช่” ของฉัน กับคำว่า “ใช่” ของเขา อาจไม่ใช่คำที่มีความหมายตรงกัน เช่นเดียวกับคำว่า “รัก”ที่เรียกว่า “รัก” แต่อาจไม่ใช่คำที่มีความหมายลึกลงไปในหัวใจของใครหลายคนก็เป็นได้ นานมาแล้ว เคยนั่งมอง”ความรัก” ที่เติบโตไปพร้อม ๆ กับเด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง สงสัยนิด ๆ ประสาผู้ใหญ่ และคนที่มองความรักเป็นเรื่องจริงจังมาตลอดว่า จะมีซักวันไหมที่เด็กผู้ชายวัยรุ่นคึกคะนองคนนั้น จะ “รัก” ด้วยความรู้สึกที่เรียกว่า “รัก” และจะพูดคำว่า “รัก” ด้วยสิ่งที่เรียกว่า “รัก” จากใจจริง ๆ หลายเรื่องในชีวิต ฉันอาจแนะนำให้คำปรึกษาได้ แต่ในเรื่อง “ความรัก” ไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่หน ฉันก็ได้แค่รับฟังเสมอมา เอาเหอะ จะพาใครมาแนะนำให้รู้จัก จะบอกว่ารักคนนี้ ชอบคนนั้น จะกี่ครั้ง จะกี่หน จะเห็นความรักเป็นเรื่องสนุกซักแค่ไหน เอาเหอะ เรียนรู้ซะให้พอ เพราะฉันเชื่อเสมอว่า “รัก” จะสอนให้คนเรารู้จัก “รัก” ได้ด้วยตัวเอง ฉันไม่รู้ว่า “รัก” สอนคำ ๆ นั้นให้เด็กผู้ชายคนนั้นได้ลึกซึ้งแค่ไหน และตั้งแต่เมื่อไร ไม่รู้ด้วยว่าอะไรคือเหตุผลให้เขาดูเติบโตขึ้น และพูดคำว่า “รัก” [...]

มีแต่คิดถึง-พี่เบิร์ด MV 12 นาที ที่มีแต่คำว่าคิดถึงและความเหงา

ความรัก — Fri, 25 Jan 2008 03:17:54 +0000

เรื่องราวของการพรากจาก… ความระลึกถึง…การรอคอย… คนบางคนมีหัวใจไว้เพื่อรักคนเพียงคนเดียว… มีความเข้มแข็งไว้เพือรอคอยคนเพียงคนเดียว… และมีลมหายใจไว้เพื่อคิดถึงคนเพียงคนเดียว… คนบางคน…เป็นอย่างนั้นจริงๆ… ………………………….. มีแต่คิดถึง : เบิร์ด ธงไชย ………………………….. คำร้อง : สีห์ ธาราสด Original Song TiTle : Kirin Namacha Original Composer and Producer: Toshio Nakagawa / Hidefumi Watanabe เหม่อมองไกล ไปถึงดาว ที่เคยจองเป็นดาวของเรา ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว และดวงดาวคงมองเห็นเธอ อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน *หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง อยู่ทุกครั้งที่มองดาว มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง เรื่องวันวานและฝันของเรา มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง สิ่งที่สองเราเคยมี เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง นึกทีไรก็ยิ้มทุกที มีแต่คิดถึงมีแต่คิดถึง อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้ คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ….คิดถึงเธอ ……………………………….. นานมากแล้ว ที่ไม่เคยอินกับมิวสิควิดีโอเพลงไทย วันที่ได้ดู Music stroy เต็ม ๆ ของเพลงนี้ครั้งแรก คือวันปีใหม่…วันที่ตรงกับบรรยากาศในเรื่อง…วันที่อยู่บ้านคนเดียว ได้รับข้อความอวยพรปีใหม่ที่ส่งมาทางมือถือมากมายหลายข้อความ จากใครหลายคน…ที่บางคนไม่ได้คุยกันมานานมากแล้ว ปีใหม่…สำหรับหลายคนคือวันแห่งความสุข แต่อีกหลายคนที่อยู่คนเดียวบางทีบรรยากาศก็พาให้เหงาได้ง่ายๆ หลังปีใหม่… มีคนโทรมาบอกว่าเหงามาก เพราะ Music Story เรื่องนี้ ทั้งนี้ก่อนหน้านี้ฟังเพลงแล้ว ยังไม่กระทบกระเทือนจิตใจแต่อย่างไร คนเรามีจุดกระทบใจต่างกัน แต่เทศกาล…ทำให้จุดกระทบใจ ปรากฏง่ายกว่าปกติ เรื่องราวของการพรากจาก…ความระลึกถึง…การรอคอย… คนบางคนมีหัวใจไว้เพื่อรักคนเพียงคนเดียว… มีความเข้มแข็งไว้เพือรอคอยคนเพียงคนเดียว… และมีลมหายใจไว้เพื่อคิดถึงคนเพียงคนเดียว… คนบางคน…เป็นอย่างนั้นจริงๆ.. แต่นั่นคือ…ความสุข…ที่วนเวียนอยู่ในความเหงา นั่นคือ…รอยยิ้ม…ที่วนเวียนอยู่ในความคิดถึง ความสุขของหัวใจบางดวง… ก็สุขได้…เพียงแค่ขอมีใครซักคนที่รักได้เต็มหัวใจ และคิดถึงได้ทุกลมหายใจ…ก็เท่านั้น เหงา…เศร้า…คิดถึง…อ่อนไหว…ถอนใจ สรุปได้คำเดียวสั้นๆ ว่า… พลังแห่งความ “คิดถึง” และ “ความเหงา” ในหนังเรื่องนี้ โดนใจจริง ๆ

Destiny Room ทำนายความรัก…

ความรัก — Sun, 20 Jan 2008 06:45:04 +0000

อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่มีคำตอบ… คำทำนายทุกคำทำนาย ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดอนาคตของคนเรา แต่บางที…คำบางคำ…อาจเป็น sign ที่จะบอกบางอย่างให้กับความรักของคุณ หรือในการตัดสินใจ หรือการตัดใจของคุณ ลองดูค่ะ… Fortune Teller คิดถึงคนที่อยู่ในใจคุณ คิดถึงความรักของคุณ แล้วลองคลิกดูได้เลยค่ะ