<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ความรัก,ไดอารี่ออนไลน์ :: ความรัก.คอม &#187; Love Story</title>
	<atom:link href="http://www.quamruq.com/diary/category/lovestory/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.quamruq.com/diary</link>
	<description>ความรัก,อกหัก,diary online,love diary,wedding diary</description>
	<lastBuildDate>Sun, 14 Mar 2010 09:24:37 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.3</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>Waiting&#8230;</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/23</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/23#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 10 Dec 2007 12:18:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Love Story]]></category>
		<category><![CDATA[มณฑานี ตันติสุข]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=23</guid>
		<description><![CDATA[ 
 อเล็กซ์ซานเดอร์ โรส กล่าวไว้ว่า
&#8220;Half   the agony  in  living  i s  waiting.&#8221;
ครึ่งหนึ่งของความทรมานในการมีชีวิตอยู่ คือการอยู่กับการรอคอย

ยังเช้าอยู่ ปลายฤดูใบไม้ร่วง สวนสาธารณะว่างวาย แต่ดวงใจของชายหนุ่มเต็มตื้น
เขากำลังนั่งคอย&#8230;.
โต๊ะคอนกรีตยังอุ้มความเย็นของคืนวานไว้ ตอนนี้มันจึงปล่อยความสะท้านสู่กาย
ของชายผู้นั่งตรงม้ายาวและจิบกาแฟร้อนไล่หนาว ต้นไม้สะบัดใบร่วง ดวงตะวันระบายแรงอุ่น
ชายหนุ่มปล่อยความคำนึงล่องลอยไกล&#8230;และคอย&#8230;.
บางวูบความคะนึงถึงของเขาเสมือนคุก บางวูบกลับเสมือนวัง กาลเวลาล่วงแล้วสองชั่วโมง         
เขาฆ่าเวลา เวลาฆ่าเขา แต่เขายังคงคอย ความคาดหวังเริ่มปวดร้าว
เขาผู้รักษาคำมั่น มือมิได้เขียนไว้เป็นอักษร แต่หัวใจไม่เคยลืมคำสั่งของมัน
โต๊ะตัวนี้ใช่   วันที่วันนี้ก็ใช่    ชั่วโมงนาทีนี้ก็ใช่    เขาสองคนเคยลั่นวาจาไว้ว่า&#8230;หนึ่งปี         
จนถึงวันๆนี้ เขาจะพบกันที่นี่ที่เดิม สองคนให้สัญญาต่อกันไว้
ทั้งปิติทั้งปวดร้าว สองความรู้สึกที่ไล่ล้อกันในห้วงคะนึง ทั้งความหวัง  ทั้งใจที่พังทลายก็เช่นกัน
คำที่ชาร์ล ดิคเก้น เคยเขียนไว้ วันนี้เขาเพิ่งเข้าใจ
&#8230;It  was  the   best   of  times, it  was  the  worst  of  times
It  was  the spring  of hope, it  was  the  winter  [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/23/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ถ้อยความ คำคม ของความรัก</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/28</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/28#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 09 Dec 2007 12:23:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Love Story]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=28</guid>
		<description><![CDATA[- A man overtime falls in love with the woman he is attracted to,
and a woman overtime becomes more attracted to the man she loves.
ผู้ชายมักจะตกหลุมรักคนที่เขาหลงเสน่ห์ และผู้หญิงจะหลงเสน่ห์คนที่เธอตกหลุมรัก

- Friendship is love minus sex and plus reason.
Love is friendship plus sex and minus reason.
มิตรภาพคือ ความรัก ลบด้วย เซ็กซ์ และบวกเอาเหตุผลเพิ่มเข้าไป
ส่วนรักคือ มิตรภาพบวกด้วยเซ็กซ์ และลบเอาเหตุผลออก
- You may only be one person to the [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/28/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ผู้หญิงพิเศษ โดย ศิเรมอร อุณหธูป</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/24</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/24#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 08 Dec 2007 12:19:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Love Story]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=24</guid>
		<description><![CDATA[
 
 

 ฉันหยิบหมอนใบเล็กขึ้นสอดเข้าอ้อมแขน เพื่อจะได้กกกอดไว้แนบอก-เหมือนทุกคืน
และพยายามดูแลเปลือกตาให้ปิดลงพร้อมกับเปลือกใจ- &#8211; ซึ่งมันดื้อไม่ว่าง่ายเอาเสียเลยในพักหลัง
ทนนิ่งงันมองดูความมืดเคลื่อนไหว ผ่านออกไปพร้อมกับฉันทุกคืนจนนกกาส่งเสียงแจ้วจากที่ไกล
และอรุณเรื่มมองเห็นได้ไรไรจากขอบฟ้าตรงกรอบสี่เหลื่อมข้างหน้า
เก็บความหอม ถนอมความหวาน
  ไว้กับตัวนาน ๆ
  สิ่งละอันพันละอย่าง ต่างจิตต่างใจ
  คืนปีใหม่
  แม้จะไม่มีคุณอยู่ใกล้
  ก็จะเก็บงำหัวใจ รำลึกและนึกถึงคุณ
เราต่างมีเหตุผล สำหรับไว้จรรโลงตัวเอง
  เราต่างนึกถึงความเจ็บของตัวเอง
  แล้วหันมาแก้แค้นทางใจ
  เราต่างเริ่มเรียนรู้ในข้อนี้ -ว่าที่แท้- -
  ตัวเราเองต่างหากที่เจ็บช้ำยิ่งกว่า
  จะมีอย่างนี้อีกไหม
- &#8211; ในวันใหม่ ๆ ที่จะตามมา
- &#8211; ในวันรักแย้ม มันหอมหวานอย่างนี้เอง ทั้งที่เขียนขั้อความทิ้งไว้ใน
หน้ากระดาษและฉันก็หนีคุณไปไกลกว่าแปดร้อยกิโลเมตร ด้วยความหวังจะให้ปัญหาของเราสิ้นสุดลง
ตรงที่ที่เริ่มต้นขึ้นมา แต่ยามหยิบปากกา ใจมันก็เพ้อออกไปหมดจด ทั้งห่วงทั้งอาวรณ์และพ้อรำพัน
ฉันไปไกลได้ไม่กี่น้ำ ก็ต้องกลับมาหาอ้อมแขนที่รอรับฉันไว้เป็นวงรัด กระชับและอบอุ่น
&#8216;ไม่ใช่เรื่องอารมณ์อีกแล้ว&#8217; คุณคลออยู่ริมหู &#8216; รัก รัก รัก ไม่มีถดถอยน้อยลง
ชีวิตผมก็แค่นี้อนาคตจะต้องไปหวั่นอะไร จะอยู่ไปอีกสักกี่ปี มั่นใจว่าซื่อสัตย์ต่อตัวเองและได้ทำดี
มาที่สุดแล้ว ถ้าคุณบอกว่าคุณใจได้ ผมเชื่อ ถ้าคุณรักผม ที่รัก รอผมได้ไหม &#8216;
คุณจากไปเคลียร์ตัวเองและเรื่องของคุณตรงปมซึ่งขมวขึ้น- &#8211; การแต่งงาน ระหว่างนั้น
ไม่ใช่ฉันหรือที่พยายามหนีคุณอีกร้อยยี่สิบเก้าหน เพื่อจะแต่งงานไปเสียกับคนที่ไร้พันธะ ไร้เจ้าของ
- [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/lovestory/24/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
