<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ความรัก,ไดอารี่ออนไลน์ :: ความรัก.คอม &#187; Feel with Film</title>
	<atom:link href="http://www.quamruq.com/diary/category/feelwithfilm/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.quamruq.com/diary</link>
	<description>ความรัก,อกหัก,diary online,love diary,wedding diary</description>
	<lastBuildDate>Wed, 14 Dec 2011 05:36:47 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3</generator>
		<item>
		<title>Love Happens :ถึงชีวิตจะสูญเสีย&#8230;แต่อย​าให้ใจเสียศูนย์</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/410</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/410#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 13 Dec 2011 19:51:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Feel with Film]]></category>
		<category><![CDATA[Aaron Eckhart]]></category>
		<category><![CDATA[Jennifer Aniston]]></category>
		<category><![CDATA[Love Happens]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/diary/?p=410</guid>
		<description><![CDATA[Love Happens :ถึงชีวิตจะสูญเสีย&#8230;แต่อย​าให้ใจเสียศูนย์   Directed : Brandon Camp Starring : Aaron Eckhart / Jennifer Aniston การสูญเสียสิ่งที่รัก ทำให้คนเราเสียศูนย์  บางคนเจ็บปวด แล้วยอมรับความสงสารเห็นใจจ​ากคนรอบข้าง  ยอมรับคำปลอบโยน และมือที่ยืนมาช่วยพยุงให้ผ​่านความทุกข์ไปได้  แต่บางคนก็เลือกจะวางท่าเข้​มแข็ง แล้วกลับไปจมอยู่กับฝันร้าย​ตามลำพัง คนป่วยมักไม่รู้ตัวว่าป่วย คนที่ภายนอกมองดูเข้มแข็ง สุดท้ายอาจกลายเป็นแค่คนอ่อ​นแอที่สุดที่พยายามหลอกตัวเ​องไปวันๆ   เป็นหนังที่เล่นเรื่อง&#8221;การห​ลอกตัวเอง&#8221; ได้เจ็บลึกจนน่าขำ มันขำปนเศร้ายังไงไม่รู้ ตอนหนังคลายปมแต่ละปม ของพระเอก  นักพูดชื่อดัง ที่สูญเสียเมียเพราะอุบัติเ​หตุที่เขาคิดว่าตัวเองเป็นต​้นเหตุ  ใจจริงเจ็บปวดสาหัส แต่กลับพลิกตัวเองมาเป็นนัก​พูด  เดินสายผลักดัน ให้กำลังคนที่จมอยู่กับความ​สูญเสียให้เลิกทุกข์! หยิบมาดูเรื่อยเปื่อย ไม่คาดหวัง แต่ได้เกินกว่าที่หวัง  อินกับชีวิตเจ้าของร้านดอกไ​ม้ของนางเอก ชีวิตเหมือนเรื่อยเปื่อย จัดดอกไม้ขายไปวัน ๆ  แต่ข้อความบนการ์ด จาก &#8220;ผู้ให้&#8221; ถึง &#8220;ผู้รับ&#8221; ที่ผ่านมือคนจัดดอกไม้ กลับทำให้ได้เรียนรู้ชีวิตแ​ละความรักของผู้คนมากมาย ผ่านการ์ดใบเล็ก ๆ เหล่านั้น [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/410/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>รถไฟฟ้ามาหานะเธอ&#8230;กับเมโมรี่ที่น่ารัก</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/338</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/338#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 29 Jan 2010 09:41:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Feel with Film]]></category>
		<category><![CDATA[GTH]]></category>
		<category><![CDATA[รถไฟฟ้ามาหานะเธอ]]></category>
		<category><![CDATA[เคน ธีรเดช]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/diary/?p=338</guid>
		<description><![CDATA[คนเราถ้าไม่มีจะเจอหน้ากัน&#8230;จะเรียกว่า &#8220;แฟน&#8221; ได้ยังไง ? แน่ใจหรือว่า&#8230;แฟน&#8230;มีไว้แค่ให้เรารู้ว่ามีคนที่รักและคิดถึง ถ้าคนมันเหงา &#8230; ถึงจะรักใครซักคนแค่ไหนแต่เมื่อเหงาสุดขั้วหัวใจ นานวันไป คำตอบสุดท้ายก็คงต้องหาใครคนใหม่ที่เติมเต็มความเหงาให้ได้&#8230;ยังงั้นหรือเปล่า การรอคอย&#8230;ถ้าคอยอย่างไม่รู้อนาคต ไม่รู้ปลายทาง คาดเดาไม่ได้ ถ้าคนมันรัก&#8230;แล้วจะรอไหม&#8230;รอ&#8230;ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไรคนนั้นจะปรากฏตัว หรือเมื่อถึงวันที่ปรากฏตัว&#8230;จะมาในรูปแบบไหน&#8230;คนที่ยังคิดถึงกัน รักกัน&#8230;หรือลืมกันไปจนหมดแล้ว คำถามบางคำถาม มีคำตอบได้มากมายหลายมุม&#8230;คงเพราะความรัก&#8230;ก้ไมต่างจากลูกบอลที่มีหลายด้าน แม้แต่คำว่า &#8220;โรแมนติค&#8221; ถ้าพระเอกสุดเท่อย่าง &#8220;ลุง&#8221; ไม่เอามาตั้งคำถามว่า &#8220;เดทครั้งแรกของเรา คือไปดูดาวด้วยกันตอนกลางวัน โรแมนติคมั้ย ?&#8221; ถ้าไม่ใช่ &#8220;เคน ธีรเดช&#8221; ถาม&#8230;ก็คงไม่รู้สึกสงสัย นึกอยากจูงมือใครซักคนไปดูดาวที่ท้องฟ้าจำลองด้วยกันซักครั้ง&#8230; เพื่อพิสูจน์ว่า&#8230;มันจะโรแมนติคมั้ยนะ ? ดู &#8220;รถไฟฟ้ามาหานะเธอ&#8221; รอบสอง แล้วปรากฏว่าประโยคที่ซึ้งที่สุดสำหรับตัวเองจากหนังเรื่องนี้คือ &#8230;ถึงกล้องจะพัง&#8230;แต่เมโมรี่ยังอยู่&#8230;   รักหนังเรื่องนี้&#8230;ด้วยความน่ารักของหนังที่ทำให้ยิ้มได้อีกครั้ง แม้จะกลับมาดูซ้ำ แม้มันจะไม่ใช่ &#8220;รัก&#8221;ที่ปรากฏในชีวิตของใครซักคนได้ง่าย ๆ แบบนี้ก็ตาม]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/338/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ปรากฏการณ์รักและเหงา ใน รักแห่งสยาม</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/7</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/7#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 18 Dec 2007 09:44:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Feel with Film]]></category>
		<category><![CDATA[รักแห่งสยาม. love of siam]]></category>
		<category><![CDATA[หนังไทย]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/neww/archives/7</guid>
		<description><![CDATA[“   สิ่งที่คนเรากลัวที่สุดใน”ความรัก” คือกลัวที่จะสูญเสียมันไป หากเหตุผลแท้จริงของความกลัว คืออะไร ถ้าใครยังไม่รู้ “รักแห่งสยาม” คงมีคำตอบชัดเจนให้ได้… จำได้ว่าหนังไทยเรื่องสุดท้ายที่ทำให้เสียน้ำตา คือ The Letter หนังรักที่คงไม่มีใครกลั้นน้ำตาไว้ได้ กับทุกฉากทุกตอนของการการพลัดพรากสูญเสียในความรัก “รักแห่งสยาม” ก็เริ่มต้นด้วยการพลัดพรากสูญเสีย หากแต่จุดเริ่มต้นของการสูญเสีย ก็นำมาซึ่งการเรียนรู้ การเติบโต และรอยยิ้มที่ซาบซึ้งในฉากสุดท้าย แม้จะเป็นรอยยิ้มที่แอบมีน้ำตาปนมาบ้างก็ตามเถอะ ถ้าบอกว่า “รักแห่งสยาม” คือหนังรัก “ความรัก” ที่บอกเล่าอยู่ใน “รักแห่งสยาม” ก็คงเป็นเหมือนสายลม ที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้แ และพัดผ่านแผ่วเบา จนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น เมื่อไม่เห็น จับต้องไม่ได้ และคิดว่ามันไม่มีอยู่จริง ความเหงาก็กลายเป็นเหมือนมีดแหลมที่แทงลึกเข้าไปในใจวันละนิด จนหัวใจทุกดวงมีแต่รอยแผล ที่รอคอยการเยียวยา หนังเดินเรื่องด้วย “ความเหงา” หลายฉาก ชวนให้เหงาลึก เหงาซะจนทำให้หัวใจหนาว ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าแท้จริง…มีความรักวนเวียนแทรกอยู่แทบจะทุกฉากเหงา ๆ เหล่านั้น ฉันชอบ “ความเหงา”ที่เป็นเสมือนตัวดำเนินเรื่องหลัก แต่ฉันปลื้ม “ความรัก” ที่เป็นสายลมที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ หากแต่เป็นบทสรุป เป็นแรงบันดาลใจ เป็นแรงผลักดัน และเป็นคำตอบสุดท้ายที่ชัดเจนที่สุด [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/7/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Where The Heart is&#8230;</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/4</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/4#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 16 Dec 2007 04:26:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Feel with Film]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/neww/?p=4</guid>
		<description><![CDATA[บางครั้งกว่าจะรู้ว่า&#8230;ที่ที่ดีที่สุด&#8230;ที่จะวางหัวใจไว้อยู่ที่ไหน ก็ต้องใช้เวลาเรียนรู้และค้นหายาวนาน ผ่านมรสุมของความรักและชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ความทุกข์ในชีวิต&#8230;กลับพิสูจน์ให้ได้รู้ว่า คนที่ดีที่สุด&#8230;และสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับหัวใจเราคือใคร&#8230;และคืออะไร   Where The Heart is&#8230;เริ่มต้นขึ้นด้วยเรื่องราวของ Novalee   ที่ตั้งท้องกับแฟนหนุ่มนักดนตรี ที่มีนิสัยเห็นแก่ตัว Novalee ตัดสินใจ   ที่จะเดินทางไปตั้งต้นชีวิตใหม่กับแฟนหนุ่ม แต่ระหว่างการเดินทาง   เธอกลับถูกทิ้งไว้ในห้าง Walmart ที่ต่างเมือง ซึ่งมีแต่คนแปลกหน้า   Novalee ไม่มีทั้งเงิน ไม่มีทั้งคนรู้จักที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ   แล้วเด็กสาวอายุ 17 ใกล้คลอดคนนี้ ก็เอาตัวรอดด้วยการหลบพนักงานห้าง   อาศัยที่นั่นเป็นที่พักชั่วคราว พร้อมกับหยิบยืมข้าวของใน Walmart   มาประทังชีวิตในแต่ละวัน แล้วเมื่อถึงกำหนดคลอด เธอก็คลอดในห้าง Walmart นั่นเอง   โดยมีชายหนุ่มแปลกหน้า ซึ่งอาศัยอยู่ไม่ห่างจากห้างเท่าไร   เป็นผู้ช่วยเหลือ   และนั่นทำให้ชีวิตของ Novalee เปลี่ยนไปตลอดกาล   จากสาวน้อยไร้บ้าน ไร้ครอบครัว [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/feelwithfilm/4/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

