<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ความรัก,ไดอารี่ออนไลน์ :: ความรัก.คอม &#187; Book of love</title>
	<atom:link href="http://www.quamruq.com/diary/category/book/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.quamruq.com/diary</link>
	<description>ความรัก,อกหัก,diary online,love diary,wedding diary</description>
	<lastBuildDate>Sun, 14 Mar 2010 09:24:37 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.3</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>เราจะข้ามเวลามาพบกัน</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/book/14</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/book/14#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 01 Apr 2008 12:02:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Book of love]]></category>
		<category><![CDATA[Only love is real]]></category>
		<category><![CDATA[เพลงเราจะข้ามเวลาม]]></category>
		<category><![CDATA[เราจะข้ามเวลามาพบก]]></category>
		<category><![CDATA[โจ มณฑาณี ตันติสุข]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14</guid>
		<description><![CDATA[
&#8230;โชคชะตาเป็นผู้กำหนดให้ &#8220;คู่แท้&#8221; สองคนต้องมาพบกัน&#8230;&#8230;
เรา &#8220;ต้อง&#8221;ได้พบคนๆนั้นแน่ แต่เราเลือกที่จะทำอะไร อย่างไร
หลังจากที่พบกันแล้ว สุดแท้แต่ใจเรา สุดแท้แต่เราเลือกเดิน&#8230;
 

&#8230;เราอาจจะไม่ได้ลงเอยที่การแต่งงานกับเนื้อคู่ซึ่งผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นที่สุดก็เป็นได้
บางทีคู่แท้ของเราอาจจะมีมากกว่าหนึ่งคน เนื่องเพราะครอบครัวแห่งดวงวิญญาณ
Soul families ของเราเดินทางมาด้วยกัน เราอาจจะเลือกแต่งงานกับคู่แท้ที่ผูกพันกันน้อยกว่า
คนที่มีบางอย่างซึ่งพิเศษที่จะสอนเราหรือเรียนรู้จากเรา &#8230;
&#8230;หรือความผูกพันที่แน่นแฟ้นที่สุด มั่นคงที่สุดของเราอาจจะผูกพันกับเนื้อคู่ซึ่งเขา
และเธอยังไม่ได้จุติมาเกิดตามเราในชาตินี้ แต่คอยดูแลเรา คุ้มครองเราจากอีกฝั่งฟากหนึ่ง
เหมือนกับเป็นเทวดา/นางฟ้าผู้พิทักษ์เราอยู่นั่นเอง&#8230;&#8221;
การได้พบกันของคนสองคนไม่ใช่&#8221;ความบังเอิญ&#8221; หากเป็นเรื่องของ&#8221;โชคชะตา&#8221;
มนุษย์ไม่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตตัวเองเพราะชีวิตเราถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าด้วย โชคชะตาจริงหรือ?
ฉันและพี่โจ มณฑานี เคยคุยกันเกี่ยวกับคำถามนี้กันมาตลอดระยะเวลาแห่งความทุกข์ทรมาน
เราไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมเราจะต้องผูกพันกับใครบางคนเสียนักหนา
ทั้งที่ใครคนนั้นดูเหมือนจะผ่านเข้าในชีวิตเรา&#8230;เพียงเพื่อจะจากไปเท่านั้น
เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเราต้องรักเขา&#8230;ทุ่มเทให้เขามากมายอย่างนี้ ในเมื่อรักแล้ว&#8230;.
ก็ต้องมีชีวิตอยู่กับความเจ็บปวดอย่างที่เป็นอยู่โดยไม่มีทางหลุดพ้น
เพราะโชคชะตาเท่านั้นเองล่ะหรือ คนเราจึงต้องมาพบกัน เกื้อกูลกัน ทำร้ายกัน
เพราะพรหมลิขิตกำหนดเอาไว้ล่วงหน้าเท่านั้นเองใช่ไหม เราจึงไม่อาจหลบพ้นจากใครบางคนที่มีความหมายต่อเรา
แม้จะจะมีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนจะพลัดพรากจากกันไป
ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ว่าวันหนึ่งเธอจะสามารถค้นพบกุญแจที่ไขคำตอบทุกอย่างให้กับเราได้
ความบังเอิญที่ไม่มีใครนึกถึง ทำให้เราสองคนได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยเข้าใจ
หนังสือเพียงเล่มเดียวที่ถูกค้นพบในต่างแดน จากมุมลับตาของร้านหนังสือเล็กๆร้านหนึ่ง
กลายเป็นกุญแจสำคัญที่ไขคำตอบให้กับสิ่งที่เราเฝ้าครุ่นคิดกันมาตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน
ในที่สุดเธอก็ค้นพบแล้วว่าความเชื่อมั่นในรักแท้ เรื่องราวการค้นหาคนที่เกิดมาเพื่อกันและกัน
มิใช่ความเชื่อมั่นที่ไร้ค่า เพราะตัวอย่างของเรื่องราวมีให้เห็นอยู่ในหนังสือเล่มนี้
และตัวเอกทั้งคู่ในหนังสือเป็นมนุษย์ปุถุชนอย่างเราๆที่มีตัวตนอยู่จริง และเรื่องราวของเขาและเธอเป็นเรื่องจริง
คำโปรยบนปกหนังสือที่ชื่อ Only Love is Real สะดุดความรู้สึกเธออย่างรุนแรง
เพราะมันคือเรื่องราวของคู่แท้ที่กลับมาพบกันอีกครั้ง มันคือคำตอบที่เราค้นหามานานนักหนาว่า
ทำไมเราต้องพบและผูกพันกับคนบางคนอย่างมากมาย เพื่อจะพลัดพรากจากกันไป?
&#8220;&#8230;เราอาจถูกปลุกให้จำคู่แท้ของเราได้ ด้วยการเห็นหน้าแล้วจำได้
ด้วยการหลับแล้วฝันถึงด้วยความทรงจำ หรือด้วยความรู้สึกที่วูบขึ้นมา บางทีเราอาจจะจำคนๆนั้นได้ด้วยสัมผัส
เวลาเขาแตะมือเรา หรือเวลาที่เธอเงยหน้าขึ้นจุมพิต
&#8230;สัมผัสที่ทำให้จำกันได้อาจจะมาจากสัมผัสของลูกรัก ของพ่อแม่ ของพี่น้อง หรือของเพื่อนตายก็ได้
หรืออาจจะมาจากคนผู้เป็นที่รักซึ่งข้ามชาติภพหลายศตวรรษมาเจอกัน
เพื่อจะได้จูบเราอีกครั้งเป็นการเตือนให้เรารู้ว่าเราสองคนจะอยู่ร่วมทุกชาติจนกว่าชั่วฟ้าดินสลาย&#8230;&#8221;
ทุกเรื่องราว ทุกถ้อยคำ ทุกแนวความคิดที่ ดร.ไบรอัน แอล.ไวส์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานแผนกจิตเวช
โรงพยาบาลเมาท์ไซไน รัฐไมอามี่ ถ่ายทอดไว้ในหนังสือเล่มนี้คือคำตอบของสิ่งที่เราครุ่นคิดมาตลอด
การเดินทางข้ามเวลานับศตวรรษกลับมาพบกันของเอลิซาเบธและเปโดร หนุ่มสาวผู้ไม่เคยรู้จักกัน
ไม่เคยเห็นหน้ากัน [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/book/14/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>31</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>หรือความรักจะเป็นเพียงอุบัติเหตุแห่งชีวิต</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/book/44</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/book/44#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 07 Jan 2008 19:03:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Book of love]]></category>
		<category><![CDATA[ติช นัท ฮันห์]]></category>
		<category><![CDATA[เซน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/memory/?p=44</guid>
		<description><![CDATA[
ในโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้&#8230;
จะใครบ้างไหมนะที่หลบพ้นอุ้งมือของความรัก?ไม่มีใครหลุดพ้นห่วงโซ่แห่งรักได้&#8230;แม้แต่ติช นัท ฮันห์  
ภิกษุพุทธศาสนานิกายเซนชาวเวียดนาม  
ผู้อยู่ในเพศบรรพชิตมากว่า 50 พรรษา

      &#8221;&#8230;รักทำให้หวงแหน รักทำให้แสวงหา รักทำให้อิจฉา และอาวรณ์ห่วงหา แต่ความรักเช่นใดเล่า! จึงเป็นดั่งรักแท้  เป็นรักที่บ่มเพาะไว้งอกงามอย่างสวยสด  และไม่ก่อให้เกิดทุกข์โทษแก่ชีวิต&#8230;&#8221;
      ไม่มีใครหลุดพ้นห่วงโซ่แห่งรักได้&#8230;แม้แต่ติช นัท ฮันห์   ภิกษุพุทธศาสนานิกายเซนชาวเวียดนาม   ผู้อยู่ในเพศบรรพชิตมากว่า 50 พรรษา ก็ยังหลีกหนีไม่พ้นอุบัติเหตุแห่งรัก  ที่เป็นเสมือนหลุมพรางดักล่อให้ลุ่มหลง ทั้งที่ดำรงตนอยู่ในเพศพรหมจรรย์
      ต้นธารแห่งรักยามเมื่ออยู่ในวัยหนุ่มของท่าน&#8230;สืบสาวจากความสงบและงดงามของภิกษุณีสาว ผู้เป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์  หากความรักของท่านเป็นความรักที่ค่อยๆคลี่คลายจากข้อจำกัดในตัวบุคคล  มาเป็นความรักที่ไม่มีขีดจำกัดหากมีดุลยภาพอยู่บนปณิธาน และการสร้างสรรค์
      เวลาผ่านไปกว่า 40 ปี&#8230;วันนี้ท่านจึงได้นำเรื่องราวความรักครั้งแรกของท่าน  ที่มีต่อเพื่อนต่างเพศผู้ร่วมเดินทางมาเล่าถึงเพื่อเผยแพร่    เพื่อให้ปุถุชนที่ยังคงวนเวียนจมปลักอยู่ในหลุมพรางแห่งรักทุกคน    รู้จักที่จะตรวจสอบธรรมชาติแห่งรักอย่างมีสติเพื่อพร้อมที่จะจัดการกับมันได้อย่างถูกต้อง
      &#8221;&#8230;การตกหลุมรักเป็นอุบัติเหตุที่อาจทำให้แข้งขาของเราหักได้     การดำรงชีวิตแห่งรักและความเข้าใจของท่านเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้สัมผัสรู้สึกได้ว่าระหว่างชีวิตจริง และอุดมคตินั้น เป็นสิ่งที่สามารถเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้&#8230;&#8221;
    
      วันนี้ฉันตั้งใจหยิบหนังสือ “ปลูกรัก”เล่มนี้ไปฝากเพื่อนสนิทคนนั้นที่กำลังทุกข์เพราะรัก ด้วยความหวังในใจว่าเมื่อได้อ่าน  แง่มุมความคิดบางบทบางตอนของติช นัท ฮันห์  อาจช่วยให้ความรุ่มร้อนในใจคลายลงบ้าง
    
      &#8221;&#8230;ความรักคืออะไร เราจะจัดการกับความรักได้อย่างไร&#8230;เราส่วนใหญ่มักจะหัวปักหัวปำไปกับมัน จนไม่มอง ไม่เห็นอะไร  สูญเสียไปแม้แต่สามัญสำนึกบ่อยๆที่ห้วงรักมักเริ่มด้วยความสุข   แต่สุดท้ายก็กลายเป็นเหวลึก&#8230;&#8221;    
      หากเหวลึกแห่งความรักดูจะลึก&#8230;เกินกว่าที่คนอ่อนไหวอย่างเราจะตะเกียกตะกายขึ้นมาได้ง่ายๆ   แม้จะพยายามป่ายปีนซักเท่าไร ก็กลับดูเหมือนจะยิ่งถลำลึกลงไปทั้งตัวและหัวใจ   ยิ่งนานก็ยิ่งพบแต่ความมืดมิดที่ไม่มีทางออก
    
     [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/book/44/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>The Little Prince by Antoine de Saint Exupery</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/book/20</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/book/20#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 16 Dec 2007 12:16:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>LiTtLe</dc:creator>
				<category><![CDATA[Book of love]]></category>
		<category><![CDATA[Antoine de Saint Exupery]]></category>
		<category><![CDATA[The Little Prince]]></category>
		<category><![CDATA[เจ้าชายน้อย]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=20</guid>
		<description><![CDATA[
     &#8220;ลองให้เวลาตัวเองแหงนมองท้องฟ้าบ้าง หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านเพียงสักครั้ง
     แล้วคุณอาจจะรู้สึกได้ว่า &#8230; มีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป&#8221;
       &#8230;คุณจะเห็นอะไรได้ด้วยหัวใจเท่านั่น สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยสายตา&#8230;
     &#8221; iT iS onLy WiTh ThE hEaRt ThaT YoU caN sEE RiGhtLy ;
                                 wHaT iS esSenTiaL iS iNviSibLe To ThE eYeS.&#8221;

ความรัก ความผูกพัน สำคัญมากต่อจิตใจ &#8230;
เรื่องบางเรื่องก็เหมาะกับการคิดด้วยหัวใจมากกว่าสมอง
อย่าปล่อยให้มีแต่เด็กๆ เท่านั่นนะคะ ที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ในฐานะที่คุณเคยเป็นเด็กมาก่อน ฉันยังคงหวังเสมอว่าคุณคงจะย้อนคิดได้
&#8220;ลองให้เวลาตัวเองแหงนมองท้องฟ้าบ้าง หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านเพียงสักครั้ง
แล้วคุณอาจจะรู้สึกได้ว่า &#8230; มีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป&#8221;
&#8230;คุณจะเห็นอะไรได้ด้วยหัวใจเท่านั่น สิ่งสำคัญไม่อาจเห็นได้ด้วยสายตา&#8230;
&#8221; iT iS onLy WiTh ThE hEaRt ThaT YoU caN sEE RiGhtLy ;
wHaT iS esSenTiaL iS iNviSibLe [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/book/20/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>จับอิดนึ้ง-ยอดขุนโจร</title>
		<link>http://www.quamruq.com/diary/book/17</link>
		<comments>http://www.quamruq.com/diary/book/17#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 10 Dec 2007 12:09:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ความรัก</dc:creator>
				<category><![CDATA[Book of love]]></category>
		<category><![CDATA[ยอดขุนโจร]]></category>
		<category><![CDATA[เซียวจับอิดนึ้ง]]></category>
		<category><![CDATA[โกวเล้ง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.quamruq.com/mydiary/?p=17</guid>
		<description><![CDATA[&#8220;&#8230;ความอดทนที่แท้มีจุดประสงค์ มีเงื่อนไข&#8230;เพื่อคนที่ตนรัก
มนุษยชาติแทบสามารถทนทานรับต่อทุกสิ่ง โดยเฉพาะสตรี&#8230;
ทั้งนี้เพราะสตรีส่วนใหญ่ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองอยู่แล้ว หากแต่อยู่เพื่อคนที่พวกนางรัก&#8230;&#8221;


โกวเล้งอธิบายความรู้สึกของผู้หญิงไว้อย่างนั้น ในเรื่อง &#8220;จับอิดนึ้ง-ยอดขุนโจร&#8221;
เรื่องราวของยอดขุนโจรผู้เดียวดาย หากกลับกำหัวใจของหญิงสาวผู้มั่นคงในรักไว้ถึงสองคน
นิยายเรื่องนี้บอกเล่าความรู้สึกผู้หญิงที่เฝ้าทุ่มเททั้งหัวใจรักและชีวิตให้กับผู้ชายคนหนึ่งไว้อย่างลึกซึ้ง
บอกเล่าเรื่องราวของความรักที่ไร้ความลงตัว&#8230;ไร้เหตุผล&#8230;ไร้จุดจบ ได้อย่างละเอียดลออ
นี่คือ&#8230;เรื่องราวที่แม้เมื่อดำเนินไปจนถึงบทสุดท้าย ตัวละคนแต่ละตัวก็ยังคงหาทางออก
ให้กับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่ไร้เหตุผลของตัวเองไม่ได้
โกวเล้งเชื่อเหลือเกินว่าผู้หญิงไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง
หากมีชีวิตอยู่โดยพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคนที่ตัวเองรัก
&#8220;&#8230;จิตใจสตรีช่างน่าประหลาดนัก สำหรับบุรุษที่นางไม่ชมชอบ หัวใจของนางกระด้างยิ่งกว่าหินเหล็ก
แต่เมื่อพบพานบุรุษที่นางชมชอบ นางไม่อาจปลุกปลอบใจแข็งกระด้างได้&#8230;&#8221;
ทุกผู้คนในแผ่นดินล้วนทราบว่าฮวงซีเนี้ยเป็นสตรีที่รุนแรงราวพายุ ร้อนแรงดุจอัคคี
แต่ไม่มีผู้ใดทราบว่าสิ่งที่ไม่ว่าสตรีใดไม่อาจทนทานรับได้&#8230;นางได้แบกรับไว้อย่างเงียบงัน
สตรีนางหนึ่ง หากพบเห็นชายคนรักเพียงหนึ่งเดียวของตัวเศร้าเสียใจเพราะสตรีอื่น&#8230;
นางรู้สึกอย่างไรกันหนอ&#8230;ฮวงซี่เนี้ยคิดร่ำไห้ แต่กระทั่งน้ำตายังไม่อาจหลั่งไหล
ทั้งนี้เพราะนางเกรงว่าเซียวจับอิดนึ้ง ถ้าเห็นน้ำตาของนาง จะยิ่งท้อแท้ รันทดกว่าเดิม&#8230;
นางพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา&#8230;จะมีอะไรสำคัญเท่าความรู้สึกของคนที่เรารัก&#8230;
ใช่! ความรู้สึกของคนที่เรารักเท่านั้นที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้หญิงทุกคน
ขอแค่ให้ได้รู้ว่าเขามีความสุข เขาสบายใจ&#8230;
ไม่ว่าเราจะต้องแบกรับกล้ำกลืนความเจ็บปวดทุกข์ทรมานมากแค่ไหน
ไม่ว่าเขาจะรักใคร จะอยู่กับใคร มันก็ไม่สำคัญทั้งนั้น
&#8220;&#8230;เราทราบทุกเรื่องราว เราเข้าใจทุกเหตุผล
แต่เราพานไม่มีปัญญา&#8230;ไม่มีปัญญากระทำเรื่องที่เราสมควรกระทำ&#8230;&#8221;
นางทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งกล่าววาจานี้จากใจจริง
นางทราบเขาเข้าใจนาง ดุจเดียวกับที่นางเข้าใจเขา
แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อนาง แตกต่างกับความรู้สึกที่นางมีต่อเขา
นี่ใช่ไหมที่เป็นความปวดร้าวอันใหญ่หลวงที่สุขของมนุษยชาติ
เป็นความปวดร้าวที่อับจนปัญญา และไร้หนทางแก้ไข&#8230;
คนที่เขารัก ไยมิใช่เป็นบุคคลที่เขาสมควรรัก&#8230;
&#8220;&#8230;ความรักทั้งไม่อาจบังคับขืนใจ ทั้งไม่อาจแลกเปลี่ยน
ไม่อาจเสแสร้งแกล้งดัด &#8230;ความรัก&#8230;ความจริงปราศจากเงื่อนไขใดๆ&#8230;&#8221;
นางย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ และยิ่งเข้าใจทุกอย่างดีกว่าเดิม หลังจากที่นางได้พบว่า&#8230;
ชายอีกคนหนึ่งก็ทุ่มเททั้งชีวิตและหัวใจรักให้นาง ดีต่อนางเช่นเดียวกับที่นางดีต่อเซียวจับอิดนึ้ง
แต่นางกลับไม่เคยดีตอบ และไม่เคยเห็นคนๆนั้นอยู่ในสายตา
นางเข้าใจเหตุผลนี้&#8230;แต่ที่นางไม่เข้าใจก็คือ&#8230;
พรหมลิขิตไฉนกลั่นแกล้งคนถึงเพียงนี้ บันดาลให้ผู้คนรักบุคคลที่ไม่สมควรรัก?
&#8220;โชคชะตาคืออะไร? โชคชะตาไยมิใช่สายโซ่ที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่ง?
ความรักคืออะไร? ความรักไยมิใช่เป็นสายโซ่ที่มองไม่เห็นเช่นหนึ่งเช่นกัน?&#8221;
เซียวจับอิดนึ้งเองก็ทราบว่าฮวงซี่เนี้ย ไม่ต้องการให้เขาลำบากใจ&#8230;
นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากบอกความรู้สึกของตนเอง
นางไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากทวงถามความรู้สึกของเขา
นางอยู่เคียงข้างเขา ยินยอมรับความคับแค้นเอง หากไม่ต้องการให้เขาถูกเคี่ยวกรำบีบคั้น&#8230;
สำหรับนาง&#8230;ความรักมิเพียงเป็นการให้ ทั้งยังเป็นการเสียสละ เสียสละอย่างถ่องแท้
&#8220;&#8230;หากคิดเสียสละ ก็ต้องมีความกล้าหาญในการกล้ำกลืนรับความเจ็บปวดและความอับอายอัปยศ&#8230;&#8221;
นางรักเขา ทั้งที่ทราบว่า&#8230;หัวใจรักทั้งหมดของเขามอบให้ซิมเปี๊ยะกุนเพียงคนเดียว
รัก&#8230;ทั้งที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีเจ้าของแล้ว รัก&#8230;ทั้งที่ซิมเปี๊ยะกุนไม่เคยเข้าใจเขา
ไม่เคยเสียสละและทำเพื่อเขาอย่างที่ฮวงซี่เนี้ยทำ เขารัก&#8230;ด้วยเหตุผลเดียวคือรักเท่านั้น
&#8220;&#8230;ไม่ว่าเป็นสตรีที่ยิ่งใหญ่เพียงไหน ยังคงเป็นสตรี
นางสามารถเสียสละตัวเองเพื่อผู้อื่นได้ แต่นางไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้
ในโลกนี้มีสักกี่คนที่สามารถควบคุมความรู้สึกตัวเอง?&#8221;
น้ำตาฮวงซี่เนี้ยไม่เคยหลั่งไหลลงมา&#8230;เพราะนางกล้ำกลืนไว้
ทั้งที่บางครั้งนางเศร้าเสียใจกับตัวเองเหลือเกิน
นางมอบทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเซียวจับอิดนึ้ง&#8230;มีชีวิตอยู่เพื่อเขา
แต่เขากลับมีชีวิตอยู่เพื่อผู้หญิงอีกคนหนึ่ง นางไม่ทราบตัวเองต้องทนกล้ำกลืนรับอีกนานเท่าใด&#8230;
&#8220;&#8230;ตัวไหมจวบจนตายใยจึงหมดสิ้น เทียนไขลามมลาย น้ำตาค่อยเหือดแห้ง&#8230;&#8221;
อาจบางที&#8230;มีชีวิตหนึ่งวัน ก็ต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งวัน
มีชีวิตหนึ่งปี ก็ต้องต้องกล้ำกลืนรับหนึ่งปี จวบกระทั่งตกตายจึงยุติ&#8230;
เซียวจับอิดนึ้งชมชอบฮวงซี่เนี้ยตลอดมา&#8230;แต่ละครั้งที่อยู่ร่วมกับนาง เขาเองก็รู้สึกเบิกบานใจ
แต่เมื่อเวลาแยกจากกัน ก็กลับไม่ลำบากใจ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.quamruq.com/diary/book/17/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
