Comments on: เราจะข้ามเวลามาพบกัน http://www.quamruq.com/diary/book/14 ความรัก,อกหัก,diary online,love diary,wedding diary Mon, 14 Nov 2011 10:11:55 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3 By: isa http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-504 isa Sat, 27 Aug 2011 13:33:54 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-504 ฉันได้อ่านหนังสือเล่มนี้ตั้งแต่ออกพิมห์ครั้งแรก โดยจะไปเช่านิยายแปลมาอ่านระหว่างที่เรียกนิยายอยู่นั้น ก็บังเอิญไปหยิบหนังสือเล่มนี้เข้าแล้วลองอ่านคร่าวๆรู้สึกชอบก็เลยเช่ามาอ่าน หลังจากนั้นเป็นวันสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติศิริกิตย์ระหว่างเดินดูหนังสือไปเรื่อยๆ ก็เจอหนังสือเล่มนี้อีกครั้งก็ซื้อมาเก็บไว้ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าฉันจะเจอปัญหาหรือท้อใจกับหลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามา ฉันจะหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก บางครั้งอ่านไปร้องให้ไป มันช่างเจ็บปวดเหลือเกินกับการจะต้องมองดูใครสักคนที่อยู่ข้างคุณและรักคนๆนั้นมากที่สุดรักโดยไม่มีเงื่อนไข เมื่อคุณเจอเขานั้นช้าไป แต่พอฉันได้อ่านหนังสือเล่มนี้มันคือคำตอบทั้งหมด ฉันสามารถ มองดูโลกใบนี้สวยงามมากยิ่งขึ้น แม้ใบไม้ ต้นหญ้า หรือเศษหิน เศษทราย เมื่อได้มองก็มีความสูขขอให้คุณเข้าใจ และรู้จักรอ และทำให้ถูกต้อง ต้องขอบคุณผู้ แปล มากๆ ฉันได้อ่านหนังสือเล่มนี้ตั้งแต่ออกพิมห์ครั้งแรก โดยจะไปเช่านิยายแปลมาอ่านระหว่างที่เรียกนิยายอยู่นั้น ก็บังเอิญไปหยิบหนังสือเล่มนี้เข้าแล้วลองอ่านคร่าวๆรู้สึกชอบก็เลยเช่ามาอ่าน หลังจากนั้นเป็นวันสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติศิริกิตย์ระหว่างเดินดูหนังสือไปเรื่อยๆ ก็เจอหนังสือเล่มนี้อีกครั้งก็ซื้อมาเก็บไว้ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าฉันจะเจอปัญหาหรือท้อใจกับหลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามา ฉันจะหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก บางครั้งอ่านไปร้องให้ไป มันช่างเจ็บปวดเหลือเกินกับการจะต้องมองดูใครสักคนที่อยู่ข้างคุณและรักคนๆนั้นมากที่สุดรักโดยไม่มีเงื่อนไข เมื่อคุณเจอเขานั้นช้าไป แต่พอฉันได้อ่านหนังสือเล่มนี้มันคือคำตอบทั้งหมด ฉันสามารถ
มองดูโลกใบนี้สวยงามมากยิ่งขึ้น แม้ใบไม้ ต้นหญ้า หรือเศษหิน เศษทราย เมื่อได้มองก็มีความสูขขอให้คุณเข้าใจ และรู้จักรอ และทำให้ถูกต้อง ต้องขอบคุณผู้ แปล มากๆ

]]> By: pukpik http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-502 pukpik Fri, 05 Aug 2011 13:03:01 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-502 อืม...เชื่อมากๆค่ะ ครั้งแรกที่เลิกกับแฟนคนแรกในชีวิตได้อ่านหนังสืมเล่มนี้และช่วยได้เยอะ มันทำให้เราเข้าใจอะไรเพิ่มขึ้นอีกมากมาย เข้าใจว่าคนบางคนรักกันแต่พรหมลิขิตหรืออะไรต่างๆทำให้เราต้องจากกัน และยังเชื่ออีกว่าคนคนนึงไม่ได้มีคู่ได้แค่คนเดียว เพราะหลังจากนั้นเวลาก้พาให้มาพบกับคนที่รู้จักกันมานานแสนนาน มารักกัน เลิกกัน รักกัน และเลิกกัน จนคิดจะแต่งงานกัน แต่ก้ต้องเลิกกันอีก คนนี้ก็คงเป็นอีกคนนึงที่เป็นคู่ของเราซินะ ที่ตามมาจากภพใดภพนึง เราสองคนต่างคนต่างทำร้ายกันด้วยความเป็นตัวของตัวเอง อันนี้อาจเรียกว่าเป้นคู่เวรคู่กรรมละมั้ง วันนี้อาจจะจบ หรือว่าพรหมลิขิต อาจจะพาเค้ากลับมา เราก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนี้ก้ได้แต่ทำใจ และคอยดูว่า โชคชะตาจะเล่นตลกอะไรกับเราอีก จะส่งใครมาอีก หรือว่าอาจจะไม่มีแล้วก็ได้ ก็คงได้แต่ทำใจยอมรับมันซะ และมีความสุข เป็นคนดี ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน แค่นี้ก้น่าจะพอแล้วมั้งกับการที่ได้เกิดมาเป็นคนในชาตินี้...... PUKPIK อืม…เชื่อมากๆค่ะ ครั้งแรกที่เลิกกับแฟนคนแรกในชีวิตได้อ่านหนังสืมเล่มนี้และช่วยได้เยอะ มันทำให้เราเข้าใจอะไรเพิ่มขึ้นอีกมากมาย เข้าใจว่าคนบางคนรักกันแต่พรหมลิขิตหรืออะไรต่างๆทำให้เราต้องจากกัน

และยังเชื่ออีกว่าคนคนนึงไม่ได้มีคู่ได้แค่คนเดียว เพราะหลังจากนั้นเวลาก้พาให้มาพบกับคนที่รู้จักกันมานานแสนนาน มารักกัน เลิกกัน รักกัน และเลิกกัน จนคิดจะแต่งงานกัน แต่ก้ต้องเลิกกันอีก คนนี้ก็คงเป็นอีกคนนึงที่เป็นคู่ของเราซินะ ที่ตามมาจากภพใดภพนึง เราสองคนต่างคนต่างทำร้ายกันด้วยความเป็นตัวของตัวเอง อันนี้อาจเรียกว่าเป้นคู่เวรคู่กรรมละมั้ง วันนี้อาจจะจบ หรือว่าพรหมลิขิต อาจจะพาเค้ากลับมา เราก็ไม่รู้เหมือนกัน

ตอนนี้ก้ได้แต่ทำใจ และคอยดูว่า โชคชะตาจะเล่นตลกอะไรกับเราอีก จะส่งใครมาอีก หรือว่าอาจจะไม่มีแล้วก็ได้

ก็คงได้แต่ทำใจยอมรับมันซะ และมีความสุข เป็นคนดี ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน แค่นี้ก้น่าจะพอแล้วมั้งกับการที่ได้เกิดมาเป็นคนในชาตินี้……

PUKPIK

]]> By: น้อง http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-495 น้อง Fri, 29 Apr 2011 07:03:08 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-495 เนื้อคู่สำหรับชั้นแล้ว เป็นเรื่องที่ชั้นไม่เจอมานานนับตั้งแต่เกิดมาได้ 34 ปีแล้ว ไม่ใช่ว่าชั้นไม่เชื่อเรื่องเนื้อคู่นะ แต่ชั้นว่าชั้นไม่มีเนื้อคู่กับเขาหรอก ซึ่งไม่ง่ายที่จะหาใครสักคนที่รักเรานอกเหนือไปจากพ่อกับแม่เรา แต่ก็ไม่ยากถ้าเราจะรักใครสักคน อย่างแรกสุดเริ่มลองหัดรักตัวเองก่อนเป็นไง เมื่อความรักเริ่มจากตัวเราแล้ว สิ่งดีๆ ก็จะมีแก่บุคคลผู้นั้นตามมาเองล่ะมั้ง เนื้อคู่สำหรับชั้นแล้ว เป็นเรื่องที่ชั้นไม่เจอมานานนับตั้งแต่เกิดมาได้ 34 ปีแล้ว ไม่ใช่ว่าชั้นไม่เชื่อเรื่องเนื้อคู่นะ แต่ชั้นว่าชั้นไม่มีเนื้อคู่กับเขาหรอก ซึ่งไม่ง่ายที่จะหาใครสักคนที่รักเรานอกเหนือไปจากพ่อกับแม่เรา แต่ก็ไม่ยากถ้าเราจะรักใครสักคน อย่างแรกสุดเริ่มลองหัดรักตัวเองก่อนเป็นไง เมื่อความรักเริ่มจากตัวเราแล้ว สิ่งดีๆ ก็จะมีแก่บุคคลผู้นั้นตามมาเองล่ะมั้ง

]]> By: pangjang http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-488 pangjang Mon, 24 Jan 2011 06:50:26 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-488 การพบกันของเรามีจุดประสงค์ การจากกันของเราก็มีจุดประสงค์ อย่างน้อยแค่เราได้รู้ว่าการพบกันของเราไม่ได้ไร้ความหมาย หากเป็นการพบกันที่มีคุณค่าและมีประโยชน์ต่อชีวิตของกันและกัน มันก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่หรือ? ตลอดเวลาที่เราคบกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เราทำอะไรหลายอย่างให้กันและกันมา มากมายเกินกว่าที่จะเป็นแค่คนรู้จักที่ผ่านมาและผ่านไป ชอบบทความตอนนี้จัง การพบกันของเรามีจุดประสงค์ การจากกันของเราก็มีจุดประสงค์
อย่างน้อยแค่เราได้รู้ว่าการพบกันของเราไม่ได้ไร้ความหมาย
หากเป็นการพบกันที่มีคุณค่าและมีประโยชน์ต่อชีวิตของกันและกัน มันก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่หรือ?
ตลอดเวลาที่เราคบกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เราทำอะไรหลายอย่างให้กันและกันมา
มากมายเกินกว่าที่จะเป็นแค่คนรู้จักที่ผ่านมาและผ่านไป

ชอบบทความตอนนี้จัง

]]> By: Heavenlove http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-487 Heavenlove Sun, 23 Jan 2011 20:25:43 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-487 เมื่อพรหมลิขิตขีดให้เราได้พบเจอกันในโลกแห่งความฝัน ความจริงจึงดูเหมือนห่างไกล ยากที่จะเกิดขึ้น และมันก็เป็นเช่นนั้น ทั้งๆที่เราสองคน สะดุดใจต่อการเจอกัน เสียงหัวเราะ การพูดคุย ความสุขที่สร้างมาด้วยกัน เริ่มหายไป ทีละนิด ทีละนิด จนไม่เหลือแม้แต่สายใยแห่งความผูกพัน คงไม่เป็นไรหากฉันลืมมันไปได้อย่างง่ายดายดังเช่นเขา แต่ในตอนนี้ฉันยังคงจดจำทุกความรู้สึก แม้จะเป็นความรู้สึกที่ทรมานจิตใจแค่ไหน มันก็ยังคงอยู่ในทุกความทรงจำ ตลอดเวลา 3 ปี มันอาจจะน้อยไป ที่จะยืนยันว่าฉันรักเขาแค่ไหน ณ วันนี้ทุกอย่างยังคงระลึกในความทรงจำ และจะคงเป็นอย่างนี้ไปอีกแสนนาน เมื่อพรหมลิขิตขีดให้เราได้พบเจอกันในโลกแห่งความฝัน ความจริงจึงดูเหมือนห่างไกล ยากที่จะเกิดขึ้น และมันก็เป็นเช่นนั้น ทั้งๆที่เราสองคน สะดุดใจต่อการเจอกัน เสียงหัวเราะ การพูดคุย ความสุขที่สร้างมาด้วยกัน เริ่มหายไป ทีละนิด ทีละนิด จนไม่เหลือแม้แต่สายใยแห่งความผูกพัน คงไม่เป็นไรหากฉันลืมมันไปได้อย่างง่ายดายดังเช่นเขา แต่ในตอนนี้ฉันยังคงจดจำทุกความรู้สึก แม้จะเป็นความรู้สึกที่ทรมานจิตใจแค่ไหน มันก็ยังคงอยู่ในทุกความทรงจำ ตลอดเวลา 3 ปี มันอาจจะน้อยไป ที่จะยืนยันว่าฉันรักเขาแค่ไหน ณ วันนี้ทุกอย่างยังคงระลึกในความทรงจำ และจะคงเป็นอย่างนี้ไปอีกแสนนาน

]]> By: เอ http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-481 เอ Sun, 28 Nov 2010 02:49:43 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-481 ครั้งแรกที่พบกัน มีเสียงกระซิบเบาๆในช่วงเวลาสั้นๆบอกว่า คนนี้ละที่ต้องมาเจอ..ฟังแล้วคงยากจะเชื่อแม้แต่ตัวเองก็ไม่สนใจและลืมๆไป เรารู้จักกันมากขึ้นและมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในชีวิตของเรา ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ฉันได้พบว่าตัวเอง มีมุมมองในโลกใบนี้เปลี่ยนแปลงไป คล้ายๆได้เกิดอีกครั้งหนึ่ง ทุกวันนี้ก็ยังอยู่คนเดียว แต่เข้าใจว่าทุกสิ่งในโลกล้วนมีเหตุผลในทุกเรื่อง เราจะเศร้าและเสียใจ ไปจนกว่าที่เราจะได้คิดและยอมรับว่ามันเป็นธรรมดา ครั้งแรกที่พบกัน มีเสียงกระซิบเบาๆในช่วงเวลาสั้นๆบอกว่า คนนี้ละที่ต้องมาเจอ..ฟังแล้วคงยากจะเชื่อแม้แต่ตัวเองก็ไม่สนใจและลืมๆไป
เรารู้จักกันมากขึ้นและมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในชีวิตของเรา ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ฉันได้พบว่าตัวเอง มีมุมมองในโลกใบนี้เปลี่ยนแปลงไป คล้ายๆได้เกิดอีกครั้งหนึ่ง
ทุกวันนี้ก็ยังอยู่คนเดียว แต่เข้าใจว่าทุกสิ่งในโลกล้วนมีเหตุผลในทุกเรื่อง เราจะเศร้าและเสียใจ ไปจนกว่าที่เราจะได้คิดและยอมรับว่ามันเป็นธรรมดา

]]> By: บิว http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-473 บิว Wed, 13 Oct 2010 06:00:59 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-473 กำลัง ตาม ล่า หาหนังสือเล่ม นี้ อยู่ ... กำลัง ตาม ล่า หาหนังสือเล่ม นี้ อยู่ …

]]> By: Orchidjewels http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-468 Orchidjewels Sat, 24 Jul 2010 15:36:21 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-468 ปี 2008 เราสองคนพบกันโดยบังเอิญที่เว็บไซด์หาคู่ ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้ฉันส่งข้อความไปหาเค้าก่อน ฉันมีความรู้สึกว่าเคยรู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อน แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน อย่างไร เราเป็นคนไทย เค้าเป็นคนมาเลเซีย จะมารักกันได้ยังไง เราสองคนติดต่อกันทาง MSN, ทางโทรศัพท์ และส่ง SMS หากันตลอดเวลา 2 ปีที่เราได้รู้จักกัน เราสองคนแลกเปลี่ยนของขวัญให้กันเกือบทุกเทศกาลพิเศษๆ เราสองคนมีความรู้สึกพิเศษต่อกัน แต่ยังไม่กล้าที่จะบอกให้อีกฝ่ายรู้เท่านั้นเอง ปี 2009 เค้าหาหาเราที่กรุงเทพ ฉันพาเค้าไปเที่ยวหลายที่มาก เราได้ไปไหว้พระด้วยกันที่วัดหลวงพ่อโสธร หลวงพ่อโต หลวงพ่อวัดพระศรีสรรเพชญ์ ไปทุ่งทานตะวัน เขื่อนป่าสักที่ลพบุรี ไปเมืองโบราณ และกินข้าวที่บางปู สมุทรสงคราม เป็นช่วงเวลาที่ฉันกับเขามีความสุขมากที่สุด ในที่สุดก็ถึงวันที่เขาต้องกลับมาเลเซีย ฉันเสียใจมาก ในใจคิดว่า คงจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว หลังจากที่เขากลับไปมาเลเซียแล้ว เขาก็ส่งข้อความมาหาฉันตลอดเวลา ในที่สุด ฉันก็ ตัดสินใจบอกเค้าไปว่า ฉันรักเค้า และเค้าก็บอกว่าเค้ารักฉันมากเหมือนกัน รู้สึกผูกพันกับฉันมาก แม้เราจะอยู่ไกลกัน แต่เราสองคนรู้สึกได้ว่าเราอยู่ใกล้กันตลอดเวลา ปี 2010 ฉันจะไปหาเค้าที่มาเลเซีย ประมาณช่วงเดือนเมษายน เราสัญญากันแล้วว่าจะต้องได้พบกันอีก แต่ว่าแม่ของเค้าไม่ให้เราคบกัน เพราะแม่เค้าบอกว่าเราสองคนอยู่ไกลกัน คนละประเทศ เค้าเป็นลูกคนเดียว ฉันก็เป็นลูกคนเดียว ต่างคนต่างต้องดูแลพ่อแม่ ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นไม่ได้ แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เค้าบอกเลิกฉัน เค้าบอกฉันว่าเราคบกันไม่ได้ เค้าแพ้แล้ว เค้าทำอะไรไม่ได้ หลังจากนั้น เค้าก็ไม่เคยติดต่อฉันอีกเลย ฉันไปมาเลเซีย เค้าก็พาฉันไปเที่ยว เดินจับมือฉัน ตลอดระยะเวลา 7 วัน เค้าอยู่กับฉันตลอดเวลา และแล้ววันที่ฉันต้องกลับเมืองไทย เราสองคนลากันที่สนามบิน LCCT ที่มาเลเซีย และฉันก็ไม่เคยได้คุยกับเค้าอีกเลย ฉันรู้ว่าฉันรักเค้ามาก ถึงฉันจะพยายามลืมเค้าเท่าไหร่ ฉันก็ลืมเค้าไม่ได้สักที ทุกครั้งที่ฉันดูรูปเค้า หรืออ่านข้อความของเค้า ทำให้ฉันร้องไห้ตลอดเวลา ฉันคิดว่า ถ้าเราสองคนเป็นคู่กัน เราต้องได้กลับมาพบกันอีก ฉันเชื่อในพรหมลิขิตค่ะ นี่มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ..... ใครมีประสบการณ์ความรักแบบนี้ ส่งอีเมล์มาคุยกันได้นะ ที่ Noomay_9527@windowslive.com ปี 2008
เราสองคนพบกันโดยบังเอิญที่เว็บไซด์หาคู่ ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้ฉันส่งข้อความไปหาเค้าก่อน ฉันมีความรู้สึกว่าเคยรู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อน แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน อย่างไร เราเป็นคนไทย เค้าเป็นคนมาเลเซีย จะมารักกันได้ยังไง เราสองคนติดต่อกันทาง MSN,
ทางโทรศัพท์ และส่ง SMS หากันตลอดเวลา 2 ปีที่เราได้รู้จักกัน เราสองคนแลกเปลี่ยนของขวัญให้กันเกือบทุกเทศกาลพิเศษๆ เราสองคนมีความรู้สึกพิเศษต่อกัน แต่ยังไม่กล้าที่จะบอกให้อีกฝ่ายรู้เท่านั้นเอง
ปี 2009
เค้าหาหาเราที่กรุงเทพ ฉันพาเค้าไปเที่ยวหลายที่มาก เราได้ไปไหว้พระด้วยกันที่วัดหลวงพ่อโสธร หลวงพ่อโต หลวงพ่อวัดพระศรีสรรเพชญ์ ไปทุ่งทานตะวัน เขื่อนป่าสักที่ลพบุรี ไปเมืองโบราณ และกินข้าวที่บางปู สมุทรสงคราม เป็นช่วงเวลาที่ฉันกับเขามีความสุขมากที่สุด ในที่สุดก็ถึงวันที่เขาต้องกลับมาเลเซีย ฉันเสียใจมาก ในใจคิดว่า คงจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว
หลังจากที่เขากลับไปมาเลเซียแล้ว เขาก็ส่งข้อความมาหาฉันตลอดเวลา ในที่สุด ฉันก็
ตัดสินใจบอกเค้าไปว่า ฉันรักเค้า และเค้าก็บอกว่าเค้ารักฉันมากเหมือนกัน รู้สึกผูกพันกับฉันมาก แม้เราจะอยู่ไกลกัน แต่เราสองคนรู้สึกได้ว่าเราอยู่ใกล้กันตลอดเวลา
ปี 2010
ฉันจะไปหาเค้าที่มาเลเซีย ประมาณช่วงเดือนเมษายน เราสัญญากันแล้วว่าจะต้องได้พบกันอีก แต่ว่าแม่ของเค้าไม่ให้เราคบกัน เพราะแม่เค้าบอกว่าเราสองคนอยู่ไกลกัน คนละประเทศ เค้าเป็นลูกคนเดียว ฉันก็เป็นลูกคนเดียว ต่างคนต่างต้องดูแลพ่อแม่ ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นไม่ได้ แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เค้าบอกเลิกฉัน เค้าบอกฉันว่าเราคบกันไม่ได้ เค้าแพ้แล้ว เค้าทำอะไรไม่ได้ หลังจากนั้น เค้าก็ไม่เคยติดต่อฉันอีกเลย
ฉันไปมาเลเซีย เค้าก็พาฉันไปเที่ยว เดินจับมือฉัน ตลอดระยะเวลา 7 วัน เค้าอยู่กับฉันตลอดเวลา และแล้ววันที่ฉันต้องกลับเมืองไทย เราสองคนลากันที่สนามบิน LCCT ที่มาเลเซีย และฉันก็ไม่เคยได้คุยกับเค้าอีกเลย

ฉันรู้ว่าฉันรักเค้ามาก ถึงฉันจะพยายามลืมเค้าเท่าไหร่ ฉันก็ลืมเค้าไม่ได้สักที ทุกครั้งที่ฉันดูรูปเค้า หรืออ่านข้อความของเค้า ทำให้ฉันร้องไห้ตลอดเวลา

ฉันคิดว่า ถ้าเราสองคนเป็นคู่กัน เราต้องได้กลับมาพบกันอีก ฉันเชื่อในพรหมลิขิตค่ะ นี่มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ…..

ใครมีประสบการณ์ความรักแบบนี้ ส่งอีเมล์มาคุยกันได้นะ ที่ Noomay_9527@windowslive.com

]]> By: bowty http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-465 bowty Sun, 04 Jul 2010 08:51:24 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-465 การรักใครสักคน ไม่ใช่เรื่องผิดใช่มั้ย ถ้าชั้นจะรอคอยเค้า จะผิดมั้ย จะบอกยังไงดี ชั้นไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน ชั้นมีแฟนอยู่แล้ว แต่พอชั้นมาเรียนมหาลัย ชั้นเจอรุ่นพี่อยู่คนนึง แต่เค้าเป็นชาวต่างชาติ เราไม่สามารถโต้ตอบกันได้ มหาลัยชั้นเป็นนานาชาติค่ะ จนวันนึงเพื่อนของชั้นแนะนำให้ชั้นได้รู้จักกับเค้าคนนี้ ซึ่งเพื่อนของชั้นรู้จักมาก่อน วันนั้นชั้นยังจำได้ดี เค้าก้อhi กับชั้น แล้วก้อจับมือทักทายกัน แต่ชั้นอึ้งมาก ได้แต่ยืนมองหน้าเค้า ไม่รู้สึกตัวเลยด้วย ว่ายื่นมือไปจับเค้าตอนไหน ความรู้สึกดีใจผสมกับตกใจ ไม่กี่วันชั้นก้อได้ facebook เค้ามา ชั้นบอกรักเค้าในนั้น หวังว่าสักวันเค้าจะเห็นความรักที่ชั้นมอบให้บ้าง ตอนนี้ผ่านไปเดือนนึงแล้ว แต่ชั้นยังกินแห้วอยู่เลย มันบอกไม่ได้ว่าไปแอบรักเค้าตอนไหน แต่ตอนนี้ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว ตอนนี้ขอให้เค้ารู้ว่าเรารักเค้าก้อพอแล้ว ได้เห็นเค้ายิ้ม หัวเราะ ได้เห็นหน้าเค้าทุกวัน และมีความสุขในทุกวันก้อพอแล้ว การรักใครสักคน ไม่ใช่เรื่องผิดใช่มั้ย

ถ้าชั้นจะรอคอยเค้า จะผิดมั้ย

จะบอกยังไงดี ชั้นไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน

ชั้นมีแฟนอยู่แล้ว

แต่พอชั้นมาเรียนมหาลัย ชั้นเจอรุ่นพี่อยู่คนนึง

แต่เค้าเป็นชาวต่างชาติ เราไม่สามารถโต้ตอบกันได้

มหาลัยชั้นเป็นนานาชาติค่ะ

จนวันนึงเพื่อนของชั้นแนะนำให้ชั้นได้รู้จักกับเค้าคนนี้

ซึ่งเพื่อนของชั้นรู้จักมาก่อน

วันนั้นชั้นยังจำได้ดี เค้าก้อhi กับชั้น

แล้วก้อจับมือทักทายกัน

แต่ชั้นอึ้งมาก ได้แต่ยืนมองหน้าเค้า ไม่รู้สึกตัวเลยด้วย

ว่ายื่นมือไปจับเค้าตอนไหน

ความรู้สึกดีใจผสมกับตกใจ

ไม่กี่วันชั้นก้อได้ facebook เค้ามา

ชั้นบอกรักเค้าในนั้น

หวังว่าสักวันเค้าจะเห็นความรักที่ชั้นมอบให้บ้าง

ตอนนี้ผ่านไปเดือนนึงแล้ว แต่ชั้นยังกินแห้วอยู่เลย

มันบอกไม่ได้ว่าไปแอบรักเค้าตอนไหน

แต่ตอนนี้ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

ตอนนี้ขอให้เค้ารู้ว่าเรารักเค้าก้อพอแล้ว

ได้เห็นเค้ายิ้ม หัวเราะ ได้เห็นหน้าเค้าทุกวัน และมีความสุขในทุกวันก้อพอแล้ว

]]> By: ขวัญข้าว http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-464 ขวัญข้าว Fri, 25 Jun 2010 15:10:47 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-464 เมื่อปี 2544 ใครคนหนึ่งที่ฉันเค่เคยเห็นจากข้างหลังก็รู้สึกสะดุดตา และฉันก็เห็นเขาทุกวัน เฉพาะตอนเย็นที่มาออกกำลังกาย แต่ก็ได้แค่มองจากข้างหลัง จากข้างๆ หากฉันก็มีความสุขมากในทุกคร้งที่ได้นึกถึงเขา เมื่อปี 2546 เขาก้หายไป หากฉันก็เฝ้ารอว่าคงจะมีโอกาสได้พบเห็นเขาอีก จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ปี 2547 ฉันต้องย้ายไปทำงานที่ต่างจังหวัด ฉันรู้สึกเหมือนกับต้องจากเขาไป ต้องจากสถานที่ๆฉันเคยรัก แม้จะอยู่ต่างจังหวัด หากใจของฉันก็ยังนึกถึงแต่เขา เมื่อไรนะ ฉันจึงจะมีโอกาสได้กลับมาไปที่นั่นอีก ปี 2549 ฉันย้ายงานกลับมาที่กรุงเทพอีครั้งก ฉันยิ้มอย่างมีความสุข ที่ได้กลับมาเยื่อนสถานทีๆ ที่เคยเห็นเขาอยู่ทุกวัน ในสวนลุมพินีแห่งนี้ "เพียงแค่เคยเห็นมุมที่พี่เคยยืน เคยนั่ง เคยวิ่ง เคยยืน เค้าก็มีความสุขมากเลยนะ" จนบัดนี้ ปี 2553 ก็ผ่านไปเกือบจะสิบปีแล้ว ฉันก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่อย่างนี้ แม้เพิ่งจะรู้ตัวดี ว่าคงไม่มีโอกาสได้พบเขาอีกเลยทั้งชีวิต เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร อยู่ที่ไหน หากฉันก็ยังคงมีแต่เขาอยู่ในหัวใจ และเป็นสุขที่ได้คิดถึง ....ขอแค่ได้คิดถึง ฉันก็มีความสุขอย่างมากแล้ว.... ความรักของฉันก็เป็นแบบนี้เองแหละ เมื่อปี 2544
ใครคนหนึ่งที่ฉันเค่เคยเห็นจากข้างหลังก็รู้สึกสะดุดตา
และฉันก็เห็นเขาทุกวัน เฉพาะตอนเย็นที่มาออกกำลังกาย
แต่ก็ได้แค่มองจากข้างหลัง จากข้างๆ
หากฉันก็มีความสุขมากในทุกคร้งที่ได้นึกถึงเขา
เมื่อปี 2546
เขาก้หายไป หากฉันก็เฝ้ารอว่าคงจะมีโอกาสได้พบเห็นเขาอีก
จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี
ปี 2547
ฉันต้องย้ายไปทำงานที่ต่างจังหวัด
ฉันรู้สึกเหมือนกับต้องจากเขาไป ต้องจากสถานที่ๆฉันเคยรัก
แม้จะอยู่ต่างจังหวัด หากใจของฉันก็ยังนึกถึงแต่เขา
เมื่อไรนะ ฉันจึงจะมีโอกาสได้กลับมาไปที่นั่นอีก
ปี 2549
ฉันย้ายงานกลับมาที่กรุงเทพอีครั้งก
ฉันยิ้มอย่างมีความสุข ที่ได้กลับมาเยื่อนสถานทีๆ ที่เคยเห็นเขาอยู่ทุกวัน
ในสวนลุมพินีแห่งนี้
“เพียงแค่เคยเห็นมุมที่พี่เคยยืน เคยนั่ง เคยวิ่ง เคยยืน เค้าก็มีความสุขมากเลยนะ”
จนบัดนี้ ปี 2553
ก็ผ่านไปเกือบจะสิบปีแล้ว
ฉันก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่อย่างนี้ แม้เพิ่งจะรู้ตัวดี ว่าคงไม่มีโอกาสได้พบเขาอีกเลยทั้งชีวิต
เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร อยู่ที่ไหน
หากฉันก็ยังคงมีแต่เขาอยู่ในหัวใจ และเป็นสุขที่ได้คิดถึง
….ขอแค่ได้คิดถึง ฉันก็มีความสุขอย่างมากแล้ว….
ความรักของฉันก็เป็นแบบนี้เองแหละ

]]> By: ModTanoy http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-463 ModTanoy Mon, 21 Jun 2010 09:10:49 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-463 ความรักหนอความรัก ยามสุขก้อสุขเหลือล้น ยามทุกข์ทนก็ทุกข์หนักหนา พบเจอ พลัดพลากแล้วสุดท้ายคือการจากลา ยังคงรอ รอคอยเสมอมา เฝ้ารอคนที่ฝากฟ้ากำหนดมาให้เป็นคู่กัน ความรักหนอความรัก
ยามสุขก้อสุขเหลือล้น
ยามทุกข์ทนก็ทุกข์หนักหนา
พบเจอ พลัดพลากแล้วสุดท้ายคือการจากลา
ยังคงรอ รอคอยเสมอมา เฝ้ารอคนที่ฝากฟ้ากำหนดมาให้เป็นคู่กัน

]]> By: jumjam http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-461 jumjam Mon, 14 Jun 2010 02:41:44 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-461 รักแท้ของฉันเกิดขึ้นกับความรู้สึกของเค้าก่อน เมื่อตอนที่เราพบกันครั้งแรก โดยที่เค้าเฝ้าอดทนรอเพียงเพราะเราต่างมีคนของกันและกัน จนกระทั่งอีก ๑๗ ปีต่อมาโชคชะตานำเรามาพบกันและนำความกล้ามาให้เค้าเพื่อบอกให้ฉันรับรู้ถึงความรู้สึกของเค้า ทั้ง ๆที่เค้าเองก็ไม่รู้ว่าฉันจะมีปฏิกริยายังงัยความเป็นเพื่อนของเราจะจบลงมั๊ย เค้าเพียงมั่นใจว่าถึงเวลาแล้วที่เค้าต้องบอกฉันว่าเค้ารักและเฝ้ารอฉันมานานแค่ไหน ใครบอกกันนะว่ารักแท้จะมาถูกที่ถูกเวลาเสมอ แต่สำหรับคู่ของเราคงไม่ใช่เพราะในขณะที่ฉันไม่มีใครแต่เค้ามีคนที่เค้าต้องรับผิดชอบในชีวิต เค้าเองไม่ได้คิดว่าคำพูดของเค้าจะมาตรงกับหัวใจของฉันเค้าเพียงอยากให้รู้อยากดูแลผู้หญิงที่เค้ารักเท่านั้น หัวใจของฉันเป็นของเค้าเมื่อไหร่กันนะ ทั้ง ๆ ที่รู้ทั้งรู้ว่าเราไม่มีทางได้ใช้ชีวิตร่วมกันในชาตินี้แต่ฉันก็ยังจะขอรักเค้า ไม่ต้องการเป็นส่วนเกินหรือตัวสร้างปัญหาในครอบครัวของเค้า ฉันต้องการเพียงได้รัก ได้คุย ได้เจอได้ดูแลซึ่งกันและกันบ้างก็พอ ทำไมโชคชะตาถึงกำหนดให้เค้ากล้าที่จะบอกและกำหนดให้ฉันเพิ่งจะรู้หัวใจตัวเองตอนนี้ทำไมเมื่อ ๑๗ ปีที่แล้วเหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้น อาจเป็นเพราะชาตินี้ไม่ใช่เวลาของฉัน แต่ถึงยังงัยฉันก็ยังดีใจที่ได้พบกับรักแท้ที่รู้สึกได้ทั้งฉันและเค้าจะรักและดูแลกันตลอดไปจนกว่าจะตายจากกัน รักแท้ของฉันเกิดขึ้นกับความรู้สึกของเค้าก่อน เมื่อตอนที่เราพบกันครั้งแรก โดยที่เค้าเฝ้าอดทนรอเพียงเพราะเราต่างมีคนของกันและกัน จนกระทั่งอีก ๑๗ ปีต่อมาโชคชะตานำเรามาพบกันและนำความกล้ามาให้เค้าเพื่อบอกให้ฉันรับรู้ถึงความรู้สึกของเค้า ทั้ง ๆที่เค้าเองก็ไม่รู้ว่าฉันจะมีปฏิกริยายังงัยความเป็นเพื่อนของเราจะจบลงมั๊ย เค้าเพียงมั่นใจว่าถึงเวลาแล้วที่เค้าต้องบอกฉันว่าเค้ารักและเฝ้ารอฉันมานานแค่ไหน ใครบอกกันนะว่ารักแท้จะมาถูกที่ถูกเวลาเสมอ แต่สำหรับคู่ของเราคงไม่ใช่เพราะในขณะที่ฉันไม่มีใครแต่เค้ามีคนที่เค้าต้องรับผิดชอบในชีวิต เค้าเองไม่ได้คิดว่าคำพูดของเค้าจะมาตรงกับหัวใจของฉันเค้าเพียงอยากให้รู้อยากดูแลผู้หญิงที่เค้ารักเท่านั้น หัวใจของฉันเป็นของเค้าเมื่อไหร่กันนะ ทั้ง ๆ ที่รู้ทั้งรู้ว่าเราไม่มีทางได้ใช้ชีวิตร่วมกันในชาตินี้แต่ฉันก็ยังจะขอรักเค้า ไม่ต้องการเป็นส่วนเกินหรือตัวสร้างปัญหาในครอบครัวของเค้า ฉันต้องการเพียงได้รัก ได้คุย ได้เจอได้ดูแลซึ่งกันและกันบ้างก็พอ ทำไมโชคชะตาถึงกำหนดให้เค้ากล้าที่จะบอกและกำหนดให้ฉันเพิ่งจะรู้หัวใจตัวเองตอนนี้ทำไมเมื่อ ๑๗ ปีที่แล้วเหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้น อาจเป็นเพราะชาตินี้ไม่ใช่เวลาของฉัน แต่ถึงยังงัยฉันก็ยังดีใจที่ได้พบกับรักแท้ที่รู้สึกได้ทั้งฉันและเค้าจะรักและดูแลกันตลอดไปจนกว่าจะตายจากกัน

]]> By: waiting http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-456 waiting Tue, 04 May 2010 03:59:59 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-456 คุงเชื่อเรื่องพรหมลิขิตกันไหม ฉันเองตอนนี้ตอนนี้ก้อไม่แน่นใจเหมือนกันว่า มันเปงความบังเอิญ หรือพรหมลิขิต ฉันเองได้จากกับเพื่อนฉันคนนึงไปนานมาก ตั้งแต่เด็กๆ จนเวลาผ่านไปนานเหลือเกิน 7 ปีได้แล้วมั่ง แต่คนที่ฉันแอบหลงรักมาตลอด ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้ว เราเล่นด้วยกันทุกวัน ทุกวันฉันมีความสุขมากถึงแม้มันเป็นเวลาเพียงสั้นๆ แต่มันเปงช่วงเวลาที่ดีที่สุด และเราทั้งสองคนก้อไม่เจอกันอีกเลย โดยที่เค้าคนนั้นก้อไม่รู้ว่าฉันยังจดจำภาพสุดท้ายที่เขาเดินจากไปได้ชัดเจนจนถึงวันนี้ ภาพที่เขาเดินหันหลังให้ฉันพร้อมกับในมือกอดลูกบาสเอาไว้และจากไป ทำไมตอนนั้นฉันไม่บอกเขาไปว่าฉันชอบเขามากแค่ไหน คงเป็นเพราะฉันยังเด็กอยู่ด้วยมั่ง แล้วนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่รอเธอ เขาจากฉันไปโดยไม่รู้เลยว่า ชื่อจริงเขา คือ บ้าน ย้ายไปไหน ไม่รู้อารายเลยติดต่อไม่ได้ ฉันรู้เพียง แต่ชื่อเล่นของเขาเพียงเท่านั้น จนวันนึงฉันได้มาพบแม่ของเขาโดยบังเอิญ และฉันก้อถามถึงเขา แม่เขาบอกฉันว่าเขาอยู่ กรุงเทพ และเขาก้อเรียนหนักมากเลย เขาเป็นคนเก่ง มาก เลยและฉันก้อได้เบอร์โทรเขามาโดยบังเอิญ และก้อโทรไปหาเขา เขาจำฉันได้ด้วย เมื่อฉันด้ยิน น้ำตาก้อไหลมาเพราะความดีใจ แต่ฉันก้อคงได้แค่เก็บความรักเอาไว้อย่างงี้ไปเรื่อยๆเพราะชีวิตเขาต้องพบคนที่ดีกว่าฉัน ฉันอยากให้คนที่ฉันรักมากและรอเขามาตลอดได้พบ คนที่ดี และเหมาะสมกับเขา ฉันก้อคงมีความสุขแล้วที่เห็นเขาประสบความสำเร็จ โดยฉันตายโดยปราจากคนที่ รักฉัน แต่ฉันมีความสุขแล้ว มีฉันมีคนมีที่ ฉันรัก ฉันคงตายตาหลับแล้ว ถ้าชาติหน้ามีจิง ฉันขอให้เขา ได้เกิดมาเจอกับฉันทุกชาติ ละขอให้เขารักฉันอย่างที่ฉันรักและรอเขาบ้าง ถึงแม้ชาตินี้ฉันคงไม่มีสิทธิแล้ว เพราะคนอย่างฉันไม่คู่ควรกับคนดีๆที่มีอนาคตอีกยาวไกล อย่างเขา สุดท้ายฉันขอให้เขา สอบเข้าแพทย์ ได้ตามที่เขาตั้งใจน่ะ ขอให้เขาเจอคนดีๆ มีเหมาะกับเขา ฉันก้อมีความสุขแล้วที่ได้รัก เขาข้างเดียว ถ้าวันนึงเทอได้มาอ่านก้อขอให้เทออย่าโกรธอย่าเกียจเราน่ะที่เรา เขียนข้อความนี้ไว้ ฉันแค่อยากจะระบายแค่นั้น (เราจะรอเทออยู่ที่แป้นบาส ที่เราเคยเล่นด้วยกันตลอดไป ทุกครังที่เดินผ่านฉันเห็นภาพความทรงจำดีๆมาตลอดจะไม่ลืมเลือน ) จากดรีม คุงเชื่อเรื่องพรหมลิขิตกันไหม ฉันเองตอนนี้ตอนนี้ก้อไม่แน่นใจเหมือนกันว่า มันเปงความบังเอิญ หรือพรหมลิขิต ฉันเองได้จากกับเพื่อนฉันคนนึงไปนานมาก ตั้งแต่เด็กๆ จนเวลาผ่านไปนานเหลือเกิน 7 ปีได้แล้วมั่ง แต่คนที่ฉันแอบหลงรักมาตลอด ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้ว เราเล่นด้วยกันทุกวัน ทุกวันฉันมีความสุขมากถึงแม้มันเป็นเวลาเพียงสั้นๆ แต่มันเปงช่วงเวลาที่ดีที่สุด และเราทั้งสองคนก้อไม่เจอกันอีกเลย โดยที่เค้าคนนั้นก้อไม่รู้ว่าฉันยังจดจำภาพสุดท้ายที่เขาเดินจากไปได้ชัดเจนจนถึงวันนี้ ภาพที่เขาเดินหันหลังให้ฉันพร้อมกับในมือกอดลูกบาสเอาไว้และจากไป ทำไมตอนนั้นฉันไม่บอกเขาไปว่าฉันชอบเขามากแค่ไหน คงเป็นเพราะฉันยังเด็กอยู่ด้วยมั่ง แล้วนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่รอเธอ เขาจากฉันไปโดยไม่รู้เลยว่า ชื่อจริงเขา คือ บ้าน ย้ายไปไหน ไม่รู้อารายเลยติดต่อไม่ได้ ฉันรู้เพียง แต่ชื่อเล่นของเขาเพียงเท่านั้น จนวันนึงฉันได้มาพบแม่ของเขาโดยบังเอิญ และฉันก้อถามถึงเขา แม่เขาบอกฉันว่าเขาอยู่ กรุงเทพ และเขาก้อเรียนหนักมากเลย เขาเป็นคนเก่ง มาก เลยและฉันก้อได้เบอร์โทรเขามาโดยบังเอิญ และก้อโทรไปหาเขา เขาจำฉันได้ด้วย เมื่อฉันด้ยิน น้ำตาก้อไหลมาเพราะความดีใจ แต่ฉันก้อคงได้แค่เก็บความรักเอาไว้อย่างงี้ไปเรื่อยๆเพราะชีวิตเขาต้องพบคนที่ดีกว่าฉัน ฉันอยากให้คนที่ฉันรักมากและรอเขามาตลอดได้พบ คนที่ดี และเหมาะสมกับเขา ฉันก้อคงมีความสุขแล้วที่เห็นเขาประสบความสำเร็จ โดยฉันตายโดยปราจากคนที่ รักฉัน แต่ฉันมีความสุขแล้ว มีฉันมีคนมีที่ ฉันรัก ฉันคงตายตาหลับแล้ว ถ้าชาติหน้ามีจิง ฉันขอให้เขา ได้เกิดมาเจอกับฉันทุกชาติ ละขอให้เขารักฉันอย่างที่ฉันรักและรอเขาบ้าง ถึงแม้ชาตินี้ฉันคงไม่มีสิทธิแล้ว เพราะคนอย่างฉันไม่คู่ควรกับคนดีๆที่มีอนาคตอีกยาวไกล อย่างเขา สุดท้ายฉันขอให้เขา สอบเข้าแพทย์ ได้ตามที่เขาตั้งใจน่ะ ขอให้เขาเจอคนดีๆ มีเหมาะกับเขา ฉันก้อมีความสุขแล้วที่ได้รัก เขาข้างเดียว
ถ้าวันนึงเทอได้มาอ่านก้อขอให้เทออย่าโกรธอย่าเกียจเราน่ะที่เรา เขียนข้อความนี้ไว้ ฉันแค่อยากจะระบายแค่นั้น (เราจะรอเทออยู่ที่แป้นบาส ที่เราเคยเล่นด้วยกันตลอดไป ทุกครังที่เดินผ่านฉันเห็นภาพความทรงจำดีๆมาตลอดจะไม่ลืมเลือน ) จากดรีม

]]> By: lovesalize http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-455 lovesalize Mon, 03 May 2010 18:16:08 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-455 …แต่เขาอาจจำคุณไม่ได้ แม้ว่าคุณจะได้พบกับเขาอีกครั้ง แม้ว่าคุณจะรู้จักและจำเขาได้ก็ตามตัวคุณรับรู้แล้วว่าเขาเคยผูกพันกับคุณมาก่อน คุณมองเห็นความเป็นไปได้ เห็นอนาคต แต่เขาไม่เห็น .............................. เค้าไม่เคยรู้สึกจริงๆ .. . …แต่เขาอาจจำคุณไม่ได้ แม้ว่าคุณจะได้พบกับเขาอีกครั้ง แม้ว่าคุณจะรู้จักและจำเขาได้ก็ตามตัวคุณรับรู้แล้วว่าเขาเคยผูกพันกับคุณมาก่อน คุณมองเห็นความเป็นไปได้ เห็นอนาคต แต่เขาไม่เห็น
…………………………

เค้าไม่เคยรู้สึกจริงๆ .. .

]]> By: rinahime http://www.quamruq.com/diary/book/14/comment-page-1#comment-451 rinahime Thu, 22 Apr 2010 11:13:14 +0000 http://www.quamruq.com/mydiary/?p=14#comment-451 I think i meet someone who is my souldmate but he's not lastest long one....i never ever hate him..there no reasons to hate him if its only because he leave me ...I still love him everyday..every sec of my breath...i wanna tell him..oh well i told him but even there no reasponbility from him..but all memories i ever had with him ..every words everything he promised me..its always reminds me of him....It's really suffering to meet someone who no need to take so much time together but at the first met we know inside our mind so close to each other .... Today I dont even know How is he...he's happy there or not...but everyday i filling my feeling to the diary and praying everyday every night ..hope one day he can feel it and come back to me and meet again...i wanna feel his warm cuddle and kissed ....there no one else who kissed me and make me feel like that ..no one else who cuddle me and make me feel warm and safe like him...no one else come to my life and gonna stay the same place with him..i always have the space of my heart for him... PS: I love you till the end... I think i meet someone who is my souldmate but he’s not lastest long one….i never ever hate him..there no reasons to hate him if its only because he leave me …I still love him everyday..every sec of my breath…i wanna tell him..oh well i told him but even there no reasponbility from him..but all memories i ever had with him ..every words everything he promised me..its always reminds me of him….It’s really suffering to meet someone who no need to take so much time together but at the first met we know inside our mind so close to each other …. Today I dont even know How is he…he’s happy there or not…but everyday i filling my feeling to the diary and praying everyday every night ..hope one day he can feel it and come back to me and meet again…i wanna feel his warm cuddle and kissed ….there no one else who kissed me and make me feel like that ..no one else who cuddle me and make me feel warm and safe like him…no one else come to my life and gonna stay the same place with him..i always have the space of my heart for him…

PS: I love you till the end…

]]>